Η δημοκρατία στο ΣΥΡΙΖΑ (εν όψει του επικείμενου συνεδρίου) και μερικά ακόμα

spourdalakis2

Δεν θα αναφερθώ σε όσα κατά καιρούς έγιναν, πρίν από τις 25 Ιανουαρίου 2015, όπως οι ορισμοί υποψήφιων περιφερειαρχών ή υποψηφίων δημάρχων ή και υποψηφίων βουλευτών, με αποφάσεις του αρχηγού και της ηγετικής ομάδας του κόμματος, (συντομογραφικά ΑκΗΟ) χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των τοπικών οργανώσεων ή και εναντίον της. Αναφέρομαι σε κορυφαία γεγονότα που αφορούν την περίοδο διακυβέρνησης, μετά τις 25 Ιανουαρίου 2015.

1) Προκηρύχθηκε δημοψήφισμα για τις 5 Ιουλίου 2015, με απόφαση του αρχηγού από τη θέση του ως πρωθυπουργού, χωρίς καμία απόφαση κομματικού οργάνου. Το ίδιο βράδυ του δημοψηφίσματος, μετά το μεγαλειώδες «όχι» με 61% του λαού, αποφασίστηκε από τον ΑκΗΟ το μεγάλο «όχι» να μετατραπεί σε μεγάλο «ναι», δρώντας αντίθετα προς τη λαϊκή εντολή. Διότι ποια έννοια έχει η απόφαση από τους ίδιους να συγκληθεί την επόμενη ημέρα συμβούλιο πολιτικών αρχηγών; Όταν έχεις το 61% του λαού μαζί σου, προχωράς μαζί με το λαό, δεν φοβάσαι τίποτε και δεν χρειάζεσαι τη βοήθεια των μνημονιακών πολιτικών δυνάμεων. Εκτός και αν άλλα έχεις κατά νού, που από τα γεγονότα αποδείχτηκε πως έτσι ήταν.

2) Συμφωνήθηκε, υπογράφηκε και άρχισε να εφαρμόζεται νέο μνημόνιο στις 13 Ιουλίου 2015 από τον ΑκΗΟ, χωρίς και πάλι να έχουν αποφασίσει για αυτό τα ανώτερα όργανα του κόμματος, και μάλιστα δρώντας αντίθετα προς τις ψηφισμένες αποφάσεις, από το συνέδριο της 10-14 Ιουλίου 2013. Ακόμα αποφάσισαν να εφαρμόσουν και τα δύο προηγούμενα μνημόνια των παπανδρεοσαμαροβενιζέλων, δηλαδή τρία μνημόνια σωρευτικά. Στην πολιτική απόφαση του συνεδρίου αναφέρεται: «13.1. Ακυρώνουμε τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς νόμους. Εφαρμόζουμε ένα πρόγραμμα οικονομικής, κοινωνικής ανόρθωσης, παραγωγικής και οικολογικής ανασυγκρότησης».

3) Ακόμα και μετά από αυτά, αποφασίστηκε από το αρμόδιο όργανο του κόμματος την Κεντρική Επιτροπή, με τη σύμφωνη γνώμη του ΑκΗΟ να συγκληθεί έκτακτο συνέδριο του κόμματος, σε λίγες εβδομάδες, για να συζητηθούν τα διατρέξαντα, να ληφθούν αποφάσεις για την περαιτέρω πορεία και μετά από τη διεξαγωγή του συνεδρίου να οδηγηθούμε σε βουλευτικές εκλογές. Μετά από λίγες ημέρες όμως, ο ΑκΗΟ ακυρώνουν στην πράξη την απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής, χωρίς να έχουν αυτό το κομματικό δικαίωμα από πουθενά, και χρησιμοποιώντας τα προνόμια που έχει από το Σύνταγμα ο πρωθυπουργός, οδηγούν τη χώρα σε βουλευτικές εκλογές στις 20 Σεπτεμβρίου 2015, αναγγέλλοντας ότι το συνέδριο αναβάλλεται για μετά τις εκλογές, δρώντας και πάλι αντίθετα από την απόφαση του κεντρικού οργάνου του κόμματος.

4) Ας δούμε τώρα τι προβλέπει το καταστατικό του ΣΥΡΙΖΑ για τη λήψη αποφάσεων με την άμεση ή έμμεση συμμετοχή των μελών. «Άρθρο 14. Τακτικό συνέδριο. 1. Το τακτικό συνέδριο είναι το ανώτατο όργανο του κόμματος. Συγκαλείται κάθε 3 χρόνια. Ψηφίζει αποφάσεις που ισχύουν για όλο τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το επόμενο συνέδριο». Και στα άρθρα 15, 16, 17 και 18 προβλέπονται αντίστοιχα: Έκτακτο συνέδριο, διαρκές συνέδριο, δημοψήφισμα και διαβούλευση μελών. Τίποτε από αυτά δεν έγινε.

5) Πριν από δύο τρείς μήνες, ο υπουργός Εσωτερικών κ. Κουρουμπλής ανακοίνωσε ότι ετοιμάζει σχέδιο για πιο αναλογικό εκλογικό νόμο και όχι για την απλή αναλογική που είναι η πάγια θέση του κόμματος. Δεν βγήκε κανείς από το κόμμα ή την κυβέρνηση να τον διορθώσει, δηλώνοντας πως το κόμμα ανέκαθεν ήταν υπέρ της απλής αναλογικής. Η μόνη δήλωση ήταν πρόσφατα της κυβερνητικής εκπροσώπου, ότι «είναι προσωπικές απόψεις του κ. Κουρουμπλή», αποκρύπτοντας τη θέση του κόμματος ή και της κυβέρνησης επί του θέματος. Να συμπεράνουμε, λοιπόν, ότι και εδώ δρούνε αντίθετα από τις πάγιες αρχές του κόμματος και όλης της αριστεράς;

6) Πού είναι, λοιπόν, η δημοκρατία στο κόμμα σε όλες τις προηγούμενες αποφάσεις; Αυτή τη στιγμή οι αποφάσεις του ιδρυτικού συνεδρίου, στέκουν εκεί, είναι σε ισχύ, αφού δεν έγινε μέχρι σήμερα Συνέδριο για να τις αλλάξει, να τις τροποποιήσει ή και να τις καταργήσει. Και ως γνωστόν, οι αποφάσεις του συνεδρίου αλλάζουν μόνο με αποφάσεις ενός νέου Συνεδρίου. Δεν αλλάζουν με αποφάσεις του ΑκΗΟ ή ακόμα και της Κεντρικής Επιτροπής και της Πολιτικής Γραμματείας. Οι αποφάσεις του κάθε καταστατικά προβλεπόμενου κομματικού οργάνου αλλάζουν μόνο με αποφάσεις του ίδιου ή ανώτερου οργάνου. Και το Συνέδριο του κόμματος είναι το ανώτατο όργανο.

7) Προβάλλεται όμως μια ένσταση. Μα σύντροφε μας, ήταν δυνατόν μέσα στην περίοδο της διαπραγμάτευσης, με την ένταση που τότε υπήρχε, με τα βλέμματα και το ενδιαφέρον όλων στραμμένα προς τις Βρυξέλλες, το Βερολίνο και την Ουάσιγκτον ή αργότερα στο προσφυγικό και στην αξιολόγηση, εμείς να κάνουμε Συνέδριο με συνέπειες την εσωστρέφεια και τα συμπαρομαρτούντα; Το βρίσκεις σωστό και λογικό; Ναι. Επειδή είναι θέμα δημοκρατίας, δημοκρατικής λειτουργίας και συμμετοχής των μελών του κόμματος στη διαμόρφωση και λήψη των κρίσιμων αποφάσεων. Η δημοκρατία είναι το οξυγόνο ζωής στα αριστερά και κομμουνιστικά κόμματα. Ναι. Επειδή η ιστορία του αριστερού κινήματος αυτό μας διδάσκει. Οι εξεγερμένοι, στην κομμούνα του Παρισιού την άνοιξη του 1871 στις 72 ημέρες που έζησε, πολεμούσαν πάνω στα οδοφράγματα και παράλληλα συνεδρίαζαν και πήραν πολύ πρωτοποριακές για την εποχή, επαναστατικές αποφάσεις. Οι μπολσεβίκοι πολεμούσαν τους αντεπαναστάτες «λευκούς» και έβρισκαν χρόνο μέσα στης μάχης τη φωτιά να συνεδριάζουν. Στην κατοχή το δικό μας το ΕΑΜ, την ίδια στιγμή που πολεμούσε με το λαϊκό στρατό τον ΕΛΑΣ τους ναζιστές κατακτητές, οργάνωσε μυστικές εκλογές σε όλες σχεδόν τις περιοχές της χώρας εκτός από Θράκη και κάποια νησιά και εξέλεξε το συμβούλιο των αντιπροσώπων του ελληνικού λαού, το οποίο συνήλθε στο χωριό Κορυσχάδες της Ευρυτανίας το Μάη του 1944, συζήτησε και έβγαλε τέσσερα ψηφίσματα. Οι εξεγερμένοι φοιτητές και νεολαίοι στο Πολυτεχνείο τον Νοέμβρη 1973 δεν περίμεναν να ηρεμήσουν τα πράγματα, για να κάνουν συνέλευση, αλλά μέσα στο καμίνι της εξέγερσης, αποφάσισαν από την πρώτη στιγμή να συγκροτήσουν συνέλευση, όπου θα συζητούν προκειμένου να συναποφασίζουν. Ναι. Επειδή υπάρχει και το λαϊκό απόφθεγμα: «Στη βράση κολλάει το σίδερο». Και επομένως όταν τα γεγονότα τρέχουν, εξελίσσονται, τότε πρέπει να συζητήσουμε συγκροτημένα, να αποφασίσουμε και γρήγορα να δράσουμε για να επηρεάσουμε τα γεγονότα. Ναι. Επειδή μόνο με συλλογική δημοκρατική λειτουργία και λήψη αποφάσεων θωρακίζεται το κόμμα από τον αρχηγισμό και την προσωπολατρεία, πράγματα που λίγο-λίγο έχουν εγκατασταθεί για τα καλά στο κόμμα. Πού το είδαμε αυτό; Πέραν των όσων προαναφέρθηκαν, ας σκεφτούμε ακόμα. Τι ήταν εκείνο το προεκλογικό σύνθημα που παιζόταν προεκλογικά επί είκοσι ημέρες ότι «στις 20 Σεπτέμβρη εκλέγουμε πρωθυπουργό»; Γιατί το Συνέδριο πάει από αναβολή σε αναβολή; Τελευταία πληροφόρηση από κεντρικό κομματικό στέλεχος είναι ότι το Συνέδριο μετατίθεται και πάλι για το φθινόπωρο του 2016. Ποιός το αποφάσισε αυτό αφού δεν υπάρχει απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής; Ο ΑκΗΟ προφανώς. Και για ποιά ζητήματα θα συζητήσει και θα αποφασίσει το Συνέδριο αφού όλα έχουν προαποφασιστεί, έχουν ψηφιστεί από τη βουλή και έχει δρομολογηθεί η ολοκλήρωση της εφαρμογής τους μέχρι τον Οκτώβριο 2016, το φορολογικό, το ασφαλιστικό, οι εκκρεμότητες του μνημονίου, τα προαπαιτούμενα, ο κόφτης δαπανών, οι δεκαεννέα ιδιωτικοποιήσεις, το υπερταμείο διάρκειας 99 ετών δέσμευσης της δημόσιας περιουσίας και διαχείρισης κατά τις υποδείξεις των δανειστών κ.λπ. Μήπως όλα αυτά δεν αποτελούν άραγε μόνο αντικαταστατικές ενέργειες αλλά πλήρη αποκοπή από τις βασικές αρχές και τον αξιακό κώδικα της ριζοσπαστικής αριστεράς; Διότι αυτό που απομένει να συζητήσουμε και να αποφασίσουμε στο Συνέδριο είναι η καλή διαχείρηση της φτώχειας, πράγμα όχι ασήμαντο, αλλά αυτό δεν αποτελεί αριστερή πολιτική. Άλλες χώρες, όπως π.χ. Γερμανία, Αγγλία, έχουν καλύτερα από εμάς συστήματα ελάχιστης προστασίας της ακραίας φτώχειας, έχοντας συντηρητικές κυβερνήσεις.

8) Και άλλη μία ένσταση. Όλα αυτά σύντροφε μας, κρίθηκαν στις 20 Σεπτέμβρη 2015, τι τα σκαλίζεις τώρα;. Απάντηση. Οχι βέβαια. Ο λαός, του οποίου η ετυμηγορία είναι πάντα σεβαστή, εξέλεξε υπό συγκεκριμένες συνθήκες ένα κοινοβούλιο για να νομοθετεί και να σχηματίσει και στηρίξει κυβέρνηση. Αν το κριτήριο της ορθ��τητας είναι το αποτέλεσμα των εκλογών, τότε έπρεπε όταν ήμασταν στο 3% να εγκαταλείψουμε τον αγώνα, ή να αποδεχθούμε ότι μια ζωή θα έπρεπε να μας κυβερνάνε το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, αφού αυτούς ψήφιζε ο λαός. Σε κάθε περίπτωση βέβαια, η ψήφος του λαού δεν ξέπλυνε τις εσωκομματικές αμαρτίες του ΑκΗΟ.

9) Και μία ερώτηση. Τι κάνουμε με όσους ενεργούν αντίθετα από τις συνεδριακές αποφάσεις; Ας ανατρέξουμε στο καταστατικό του κόμματος. «Άρθρο 7. Από ένα μέλος αφαιρείται η ιδιότητα του μέλους του ΣΥΡΙΖΑ όταν δρα αντίθετα και παραβιάζει το καταστατικό και τις αρχές του».

Επομένως ο ΑκΗΟ πρέπει να διαγρ... -θού Κύριε φυλακήν τω στόματί μου. Στην αρχαία Αθήνα όσοι παραβίαζαν τη δημοκρατία διέπρατταν ύβρι προς την πόλη, δηλαδή τους πολίτες και τιμωρούνταν από τη νέμεση των θεών, μέχρι την πλήρη καταστροφή τους. Τώρα όμως το δωδεκάθεο εξέλιπε και αναζητείται το πρακτέον.

10) Και άλλη μία ερώτηση. Αφού λοιπόν σύντροφε μας, έχεις τόσες «διαφωνίες», γιατί παραμένεις στο κόμμα;. Απάντηση. Επειδή όντας για πέντε και κάτι δεκαετίες μέσα στα δρώμενα της αριστεράς, άλλοτε στην πρώτη γραμμή, όντας νεώτερος και άλλοτε στη δεύτερη γραμμή, όντας μεγαλύτερος και πάντα έχοντας μια μικρή προσφορά, θέλω να αποτραπεί ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει την εξέλιξη του ΚΚ Ιταλίας, το οποίο μετεξελίχτηκε σε ένα κεντρώο κόμμα και έφτασε να έχει επικεφαλής έναν χριστιανοδημοκράτη. Τέτοια σημάδια είναι φανερά πλέον και στον ΣΥΡΙΖΑ. Επειδή το συναίσθημά μου υπερισχύει της λογικής. Δεν ξέρω βέβαια για πόσο ακόμα. Επειδή τα προηγούμενα ζητήματα τα έχω επανειλημμένα βάλει στην οργάνωση μου, τα έβαλα δύο φορές σε συσκέψεις των 2-53+ και δεν πήρα από κανένα απαντήσεις. Και ως γνωστόν, η περιφρόνηση είναι κάποιες φορές χειρότερη και από βρισιά. Εξαίρεση αποτέλεσε ένας σύντροφος, ανώτερο στέλεχος του κόμματος, που μου είπε «στο αυτί»: θέλω να ξέρεις, πως εγώ συμφωνώ με τις απόψεις σου για τη δημοκρατία στο κόμμα. Επειδή τα απλά μέλη του κόμματος, αγωνιστές και αγωνίστριες στο εργατικό κίνημα, στην αυτοδιοίκηση, στο περιβάλλον, στα δικαιώματα, στο προσφυγικό, κάποια στιγμή, εύχομαι να είναι πολύ σύντομα, θα αντιδράσουν και θέλω να είμαι εκεί και εγώ. Θα αντιδράσουν για να επαναφέρουν το κόμμα στις ράγες της ριζοσπαστικής διαδρομής, υποχρεώνοντας παράλληλα και τον ΑκΗΟ σε ουσιαστική αυτοκριτική. Αυτοκριτική που θα ονοματίζει μια-μια τις αντιδημοκρατικές ενέργειες με παράλληλη ανάληψη ευθυνών. Ανάληψη ευθυνών όχι του τύπου «αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τα λάθη και τις παραλείψεις» και συνεχίζουμε, αλλά ανάληψη ευθύνης και προσωπικά θα σημαίνει, αποχώρηση από το προσκήνιο και συνέχιση της κομματικής δράσης στην οργάνωση της γειτονιάς, μοίρασμα υλικού στις λαϊκές αγορές, αφισοκόλληση, εξορμήσεις, ότι δηλαδή κάνουν τα απλά μέλη του κόμματος. Έτσι θα εξαλειφθεί η ύβρις. Και ίσως περισώσουμε κάτι από την αξιοπιστία μας που χάνεται σιγά-σιγά, την αξιοπρέπεια, το ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς και την ελπίδα.

11) «Για τα μερικά ακόμα» που γράφω στην επικεφαλίδα, αν και είναι πάρα πολλά, και το κυριότερο από αυτά είναι η αλλαγή πολιτικής, σε επόμενο σημείωμα, αν το επιτρέψει ο χώρος της «Εποχής». Σύντροφοι και συντρόφισσες γρηγορείτε... γιατί χανόμαστε.

 

Νίκος Κλείτσας,

λογιστής, μέλος ΣΥΡΙΖΑ

naoklog@gmail.com
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet