kalivis

Του Αλέκου Καλύβη

Η κυβερνητική πλειοψηφία ψήφισε και το τελευταίο πακέτο προαπαιτούμενων μέτρων για την πρώτη αξιολόγηση. Ένα πακέτο εξαιρετικά σκληρό όσον αφορά τις συνέπειές του στα λαϊκά στρώματα, αλλά επίσης και σφόδρα ταπεινωτικό για τη δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία, όσον αφορά τη διαδικασία υπερψήφισής του. Τα λαϊκά στρώματα επιβαρύνονται με την έμμεση φορολογία, με τις αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις, με την άμεση φορολογία .Όλα αυτά τα νέα βάρη συσσωρεύονται πάνω στα παλιά και η κατάσταση γίνεται ανυπόφορη. Τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα με το μόνιμο μηχανισμό εκποίησης της δημόσιας περιουσίας, αλλά και της ιδιωτικής, μέσω της αγοραπωλησίας των κόκκινων και των πράσινων δανείων από τα εξειδικευμένα κοράκια. Η διαγραφή του χρέους εγκαταλείφθηκε, ενώ το κερασάκι στην τούρτα είναι ο διαβόητος κόφτης, ο οποίος θα είναι διαρκώς ενεργός και φαρμακερός, ανεξάρτητα από τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς. Το μνημόνιο γίνεται διαρκές και οι θυσίες πολλαπλασιάζονται, χωρίς καμία ελπίδα διεξόδου.
Μετά τις τελευταίες εξελίξεις, την κοινωνική και οικονομική ερήμωση, όλα τείνουν να μεταναστεύουν από αυτή τη χώρα. Εκτός από τους νέους επιστήμονες, που προσφέρονται ως έτοιμες και ανέξοδες λύσεις για εκμετάλλευση από τις πιο ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης, μεταναστεύουν οριστικά ο πλούτος αυτής της χώρας, μεγάλο μέρος του εισοδήματος που δημιουργείται κάθε χρόνο, ακόμη και η διοίκηση της χώρας, η οποία εκχωρείται στους δανειστές μέσα από ένα καθεστώς επιτροπείας και οικονομικού ελέγχου, που ακυρώνει τη δημοκρατία και τη λαϊκή βούληση.
Τα πάντα έχουν αυτονομηθεί από την ελληνική κυριαρχία: το σύστημα είσπραξης των φόρων ,οι τράπεζες, η διαχείριση του ιδιωτικού χρέους, η δημόσια περιουσία, η δημοσιονομική πολιτική. Η νομοθετική εξουσία τύποις ανήκει στη βουλή. Όλα συγκροτούν το υπόδειγμα μιας χώρας, αποικίας χρέους.

Η κυβέρνηση Τσίπρα υλοποιεί την αριστερή παρένθεση

Με λίγα λόγια, συντελείται η ραγδαία επιδείνωση όλων των όρων ζωής του κόσμου της εργασίας και η δημιουργία μιας νέας κατάστασης διευρυμένης εκμετάλλευσης μιας κοινωνίας, που ζει με τα ελάχιστα. Έχει στηθεί μια παντοδύναμη νεοφιλελεύθερη μηχανή, που παράγει πολύ περισσότερα κέρδη για τους λίγους σε ένα τοπίο άγριου καπιταλισμού του 19ου αιώνα.
Αυτό που ξεκίνησε το 2010, το ολοκλήρωσε μια κυβέρνηση που ήθελε να λέγεται κυβέρνηση της αριστεράς και η οποία προκάλεσε μεγαλύτερη ζημιά ακόμη και από τους αμιγώς νεοφιλελεύθερους, όχι μόνο εξαιτίας της οξύτητας των μέτρων που προώθησε, αλλά και διότι έπληξε ηθικά, ιδεολογικά και πολιτικά την έννοια της αριστεράς. Ο κ. Σόιμπλε, το ελληνικό και ευρωπαϊκό κατεστημένο, δεν θα έβρισκαν καλύτερη κυβέρνηση για να προωθήσει την υλοποίηση του ειδεχθούς σχεδίου καταστροφής της κοινωνίας.
Σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα η κυβέρνηση Τσίπρα διάβηκε το Ρουβίκωνα. Εν τέλει, ασπάστηκε όλο το μνημονιακό πρόγραμμα του κύριου αντιπάλου της αριστεράς και παρουσιάζεται, σήμερα, ως ο πιο άτεγκτος υπερασπιστής αυτής της πολιτικής, ευελπιστώντας, μάλιστα, σε θετικά αποτελέσματά από την πιστή εφαρμογή του. Με αυτό τον τρόπο υλοποίησε από μόνη της την αριστερή παρένθεση που ξόρκιζε.

Δεν υπάρχουν φιλολαϊκές πολιτικές σε καθεστώς μνημονίων

Μετά την ψήφιση των προαπαιτούμενων, η κυβέρνηση θα επιδιώξει να δημιουργήσει μια φυγή προς τα εμπρός με μια νέα ατζέντα .Δεν πρόκειται, όμως, για διαφοροποίηση της πολιτικής, αλλά για επικοινωνιακή διαχείριση των συνεπειών της. Η κυβέρνηση, όντας υποταγμένη πια στο νεοφιλελεύθερο σχέδιο, δεν έχει το ελάχιστο περιθώριο να διαμορφώσει έστω ένα μείγμα πολιτικής, που να αποστασιοποιείται από αυτό το σχέδιο. Πιθανόν σε ορισμένα ζητήματα να θίξει κάποια συμφέροντα όσων πλουτίζουν από το λαθρεμπόριο διάφορων ειδών ή να χτυπήσει τους παλιούς τρόφιμους της διαφθοράς και της διαπλοκής ή να προχωρήσει σε κάποιες δευτερεύουσες θεσμικές αλλαγές ανεκτές από το σύστημα. Ουσιαστική βελτίωση, όμως, σε ζητήματα που αφορούν στην ανεργία, στην αναδιανομή εισοδημάτων και ισχύος σε όφελος του λαού, στο επίπεδο ζωής, στα κοινωνικά δικαιώματα, στα ζητήματα που σηματοδοτούν μια αριστερή πολιτική δεν πρόκειται να υπάρξει διότι αυτά απαιτούν πόρους, συγκρουσιακή εναλλακτική πολιτική και το αυτεξούσιο της ελληνικής κυβέρνησης, προϋποθέσεις που δεν υπάρχουν, όπως δεν υπάρχει, άλλωστε,και η σχετική πολιτική βούληση.
Η κυβέρνηση επενδύει στην υπόθεση ότι μια οικονομία δεν μπορεί να είναι συνέχεια στα κάτω της, ότι, έστω και με την ακραία αυτή νεοφιλελεύθερη διαχείριση, θα υπάρξει ανάκαμψη, που θα της επιτρέψει να γίνει πιο πιστευτή η υπόσχεση ότι βγαίνουμε από το τούνελ. Η πολιτική, όμως, που εφαρμόζεται, λειτουργεί ως κόφτης για την ανάπτυξη στο έδαφος μιας κατεστραμμένης οικονομίας και συνεπώς το πιο πιθανό είναι η μακροημέρευση του δράματος.
Όμως, ακόμη και αν υποθέταμε ότι θα μπορούσε, έστω και μέσα στο μνημονιακό καθεστώς, να υπάρξει μια αναπτυξιακή ώθηση, αυτή θα ήταν ασταθής, εργασιοκτόνα, εχθρική στο περιβάλλον και ταξικά μονομερής υπέρ του κεφαλαίου. Διότι όλη η λογική των μνημονίων είναι η πιο αποδοτική αξιοποίηση του κεφαλαίου, ώστε να προσφέρει υπερκέρδη σε μια όλο και στενότερη ομάδα καπιταλιστών και να μεταφέρεται μεγάλο μέρος της υπεραξίας, που παράγεται στη χώρα, στην τσέπη των δανειστών.
Το συμπέρασμα είναι ότι οτιδήποτε και αν κάνει αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να διαφοροποιήσει την εικόνα που έχει ο κόσμος γι’ αυτήν, ότι, δηλαδή, είναι μια κυβέρνηση, που εφαρμόζει μια άγρια δεξιά πολιτική. Αυτή η κυβέρνηση δεν έχει μέλλον, δεν έχει να προσφέρει κάτι στον ελληνικό λαό πέρα από πόνο, νέες διαψεύσεις και απενοχοποίηση των νεοφιλελεύθερων – μνημονιακών δυνάμεων και πολιτικών.

Εναλλακτική λύση της πραγματικά ριζοσπαστικής αριστεράς

Η εναλλακτική λύση υπάρχει. Αναζητείται, προφανώς, εκτός των ορίων του οργανωμένου ΣΥΡΙΖΑ, πλην όμως χρειάζεται να δημιουργηθούν οι κατάλληλες πολιτικές, κινηματικές και ψυχολογικές προϋποθέσεις, για να καταστεί πάλι το μεγάλο αίτημα της κοινωνίας. Κυρίως πρέπει να ξεπεραστεί η μεγάλη απογοήτευση που υπάρχει σε μεγάλο τμήμα του κόσμου της αριστεράς και ευρύτερα της κοινωνίας από τη μνημονιακή συνθηκολόγηση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ.
Η εναλλακτική αυτή λύση μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στα στέρεα συμπεράσματα που βγήκαν από τα κοσμοϊστορικά γεγονότα των τελευταίων χρόνων, που οδήγησαν στη θεαματική άνοδο και στην παταγώδη πτώση μιας αριστεράς, που αγνόησε το βασικό δίδαγμα: ότι, δηλαδή, χωρίς ρήξη με το κατεστημένο δεν πας πουθενά. Μιας αριστεράς που έκανε τον κυβερνητισμό αυτοσκοπό, που εγκατέλειψε με το καλημέρα το πρόγραμμά της, που είδε σαν εχθρό το μαζικό κίνημα, που ενσωματώθηκε από τους μηχανισμούς της αστικής τάξης. Μιας αριστεράς που έκλεισε τα μάτια στην επιβεβαιωμένη, πια, αλήθεια, ότι ανατροπή της πολιτικής των μνημονίων, η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, η εφαρμογή ενός νέου προτύπου ανάπτυξης και παραγωγικού μετασχηματισμού, η αναδιανομή, η εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση τραπεζών και στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων δεν μπορούν να υλοποιηθούν μέσα στα πλαίσια της ευρωζώνης, αλλά μόνο με έξοδο από αυτήν. Μιας αριστεράς που έκανε η ίδια φετίχ το ευρώ και υποτάχθηκε πλήρως στις πολιτικές που αυτό εκπροσωπεί, στο όνομα μιας στείρας ευρωπαϊστικής αντίληψης .
Η πραγματικά ριζοσπαστική αριστερά υπάρχει στους σημερινούς αγώνες, διατηρείται σαν σπίθα έτοιμη ν’ ανάψει μέσα στις αγωνίες, στην οργή, στην απογοήτευση, στο παραμιλητό ακόμη και στη σιωπή πολλών ανθρώπων, που πίστεψαν, διαψεύστηκαν, όμως, θέλουν να δικαιωθεί το ανατρεπτικό μήνυμά της. Οι δυνάμεις της αριστεράς χρειάζεται να αποκτήσουν την τόλμη και την εξυπνάδα, ώστε να μπουν με την ενωμένη δράση τους και τις ιδέες τους στο κέντρο της πολιτικής ζωής.
Με όρους μαζικής και πλατιάς πολιτικής παρέμβασης, χωρίς ίχνος σεχταρισμού, πρέπει να επανασυνθέσουν το όραμα της πραγματικά εξεγερτικής αριστεράς, να συμβάλλουν στην επανασυγκρότηση της κοινωνικής αριστεράς μέσα από τους αγώνες, να επανιδρύσουν τη μάχιμη εκείνη δύναμη που θα δώσει την αυτοπεποίθηση, το κουράγιο και την έμπνευση για μια νέα ελπιδοφόρα πορεία. Ο ρόλος της Λαϊκής Ενότητας σε αυτή την προσπάθεια θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμος, όπως επίσης και όλων των δυνάμεων που διαχώρισαν ή διαχωρίζουν τη θέση τους από τον ΣΥΡΙΖΑ με όρους αριστερής κριτικής.

* Ο Αλέκος Καλύβης είναι υπεύθυνος του γραφείου τύπου της ΛΑΕ.
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet