Η επί μακράς διάρκειας γενική αποχή των δικηγορικών συλλόγων ενάντια στο ασφαλιστικό-φορολογικό νόμο έλαβε τέλος. Οι κινητοποιήσεις, όμως, δεν σταματούν, αποφασίζοντας, στην περίπτωση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, που κατά πάσα πιθανότητα θα ακολουθηθεί και από του Πειραιά στις 29 του μήνα, μια ιδιότυπη αποχή των δικηγόρων από υποθέσεις τελωνειακού και φορολογικού περιεχομένου, όπως και σχετικές δίκες ασφαλιστικών ταμείων, από τις οποίες θα μπορούσε το δημόσιο να έχει έσοδα, μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου.

«Το βασανιστήριο της εξάμηνης αποχής οδήγησε τελικά στην περαιτέρω φτωχοποίηση του δικηγορικού σώματος, που ήδη από το 2010 αντιμετώπιζε σημαντικά προβλήματα. Μεγαλύτερη επίπτωση είχε στους μικρούς και μεσαίους δικηγόρους, με αποτέλεσμα την ήττα, το μεγαλύτερο άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ μεγαλοδικηγόρων και μικρών, την εξαφάνιση των μεσαίων και την παγίωση αυτού του σχήματος. Με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγούμασταν σε αυτό το σημείο, αφού δεν θέσαμε άλλη πρόταση στο τραπέζι για το ασφαλιστικό», εξηγεί στην «Εποχή» η Μαρία Σταθάκη, δικηγόρος του συλλόγου Πειραιά και δημοτική σύμβουλος.
Η απόφαση για την προηγούμενη αποχή δεν είχε ληφθεί μέσω γενικών συνελεύσεων και πλειοψηφίας, αλλά κατά βάση από τους προέδρους των συλλόγων. Το νέο ασφαλιστικό φαίνεται να ωφελεί τους νέους και μικρομεσαίους δικηγόρους (την πλειοψηφία των δικηγόρων, δηλαδή, καθώς το 80% δηλώνει χαμηλά εισοδήματα), με ελάφρυνση στην καταβολή ασφαλιστικών εισφορών έως και 490 ευρώ, ενώ από το φορολογικό προβλέπεται μείωση έως και 574 ευρώ στο φόρο εισοδήματος.

dikigoroi

Αυτό, όμως, δεν λαμβάνεται υπόψη από τις διοικήσεις των συλλόγων, οι μικρομεσαίοι αποκλείονται από τις αποφάσεις και πολλοί μικροί και νέοι δικηγόροι, που δουλεύουν σε μεγάλα δικηγορικά γραφεία, πιέζονται να ψηφίζουν πολλές φορές ενάντια στο συμφέρον τους, σύμφωνα με τη δικηγόρο.
Ταυτόχρονα, τονίζει πως, πίσω από την αποχή κρύβονταν και αρκετές σκοπιμότητες, αφού μέχρι πριν την κατάθεση του νομοσχεδίου όλοι οι σύλλογοι αναγνώριζαν το πρόβλημα που υπήρχε στο ταμείο τους και ότι η βιωσιμότητά του θα ήταν μέχρι τρία ή πέντε έτη το πολύ. Ενώ όλες οι παρατάξεις προεκλογικά είχαν δεσμευτεί για σύνδεση των εισφορών με το πραγματικό εισόδημα, όπως προβλέπεται από το νέο καθεστώς.
«Εκτός του ασφυκτικού πλαισίου που είχε η προηγούμενη αποχή για τους δικηγόρους, απαγορεύοντάς τους κάθε ενέργεια, δεν είχε και κανένα κοινωνικό πρόσημο. Δεν δινόταν άδεια, σε αντίθεση με παλαιότερες αντίστοιχες καταστάσεις, ούτε για προσωρινές διαταγές, διατροφές, εργατικά, σε βάρος των πολιτών, ή για τη σημαντικότατη δίκη της Χρυσής Αυγής», επισημαίνεται από τη Μαρία Σταθάκη.
Η νέου τύπου αποχή είναι στοχευμένη, και άρα αποφεύγεται η φτωχοποίηση των δικηγόρων, και δεν ταλαιπωρεί συλλήβδην τους πολίτες, σύμφωνα με την ίδια. Παρόλα αυτά τίθεται το ζήτημα κατά πόσο υπάρχει και πάλι κοινωνικό πρόσημο, αφού σε πολλές περιπτώσεις η εκδίκαση των υποθέσεων του δημοσίου θα μπορούσε να είναι προς όφελος των πολιτών, είτε άμεσα είτε έμμεσα με καταβολή υπέρογκων χρεών μεγαλοφειλετών, που λήστευαν το δημόσιο, και καλείται η υπόλοιπη κοινωνία να πληρώσει.

Σύμπλευση με την κοινωνία

«Πράγματι μια στοχευμένη δράση κατά των συμφερόντων του δημοσίου, μπορεί να θίξει και τους πολίτες, αλλά έχει έστω μια λογική, με τα θετικά και αρνητικά της, σε αντίθεση με το πρότερο καθεστώς. Θα πρέπει πάντως για αυτό το λόγο να προβλεφθούν εξαιρέσεις για κάποιες δίκες μεγαλοοφειλετών ή όταν η καθυστέρηση είναι σε βάρος των πολιτών», απαντά και η δικηγόρος, τονίζοντας πως το ζητούμενο είναι να γίνει μια συζήτηση δικηγόρων-κυβέρνησης, χωρίς το μικροσυμφέρον της κάθε πλευράς, ώστε να βρεθεί μια λύση που θα μπορεί να περπατήσει, καθώς «το προηγούμενο καθεστώς δεν ήταν βιώσιμο, αλλά και το νέο έχει πολλά αγκάθια».
Σημαντικό, όμως, για τη Μαρία Σταθάκη, είναι και το δικηγορικό σώμα να σταθεί πραγματικά δίπλα στον πολίτη και να θέσει και τα προβλήματα της δικαιοσύνης, όπως η καθυστέρηση στην απόδοσή της, η δυσλειτουργία των δικαστηρίων κτλ.
«Το δικηγορικό σώμα, με μαζικούς όρους, όχι μεμονωμένα, απείχε μέχρι τώρα από τους κοινωνικούς αγώνες ενάντια στα μνημόνια και τη λιτότητα. Η συμμετοχή του τώρα στις διαδηλώσεις δεν είναι καθόλου κακή. Κακό, όμως, είναι να προτάσσει κάποιος το δικό του συμφέρον σε βάρος των υπολοίπων και οι ηγεσίες των δικηγόρων να αγνοούν την υπάρχουσα διαστρωμάτωση του κλάδου. Επειδή αυτό συνέβη πριν, ελπίζω ότι, όταν έρθει η ώρα, να αποδοθούν ευθύνες εκεί που αντιστοιχούν», καταλήγει.

Τζέλα Αλιπράντη
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet