Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη και πολύπλοκη εποχή για το μεταναστευτικό ζήτημα, βρισκόμαστε στις παραμονές ενός ακόμη Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ. Ενός Φεστιβάλ που πέρυσι στην Αθήνα ματαιώθηκε λόγω του επικείμενου δημοψηφίσματος, ενώ στη Θεσσαλονίκη μεταφέρθηκε τον Οκτώβριο. Πέρυσι το φθινόπωρο, λοιπόν, με νωπή την ψήφιση του μνημονίου από τον ΣΥΡΙΖΑ ενέκυψε η πρώτη σοβαρή διαμάχη, με επίδικο ζήτημα τη συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ στη διοργάνωση του Φεστιβάλ. Τότε, σε ανακοίνωσή της η Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης ανέφερε μεταξύ άλλων: «Το φεστιβάλ του Ιουλίου συνέπεσε με το δημοψήφισμα και αναβλήθηκε. Τότε, οι συλλογικότητες που συμμετείχαμε στην προετοιμασία του, βασισμένες στην προαναφερόμενη πολιτική συμφωνία, μπήκαμε από κοινού στη μάχη του “όχι”, διευκρινίζοντας ξανά ότι “το «όχι» σε αυτό το δημοψήφισμα, σημαίνει για εμάς ταυτόχρονα και «όχι» σε κάθε άλλη μνημονιακή και αντιλαϊκή συμφωνία” (…) Μετά τα γεγονότα του καλοκαιριού, και ξεκινώντας ξανά την προετοιμασία για το “εξ αναβολής” 18ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ του Οκτωβρίου, η συνέλευση της Αντιρατσιστικής βρέθηκε μπροστά σε δύο επιλογές. Η μία επιλογή ήταν να ανατρέψουμε τη βάση της μέχρι τώρα πολιτικής μας συμφωνίας, να αθετήσουμε τη δέσμευση που δώσαμε όλες μαζί τον Ιούλιο ή, ακόμα περισσότερο, να περιορίσουμε το χαρακτήρα και το εύρος του φεστιβάλ από μια πλατιά κινηματική σε μια στενά αντιρατσιστική εκδήλωση. Η άλλη, ήταν να συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο που βαδίζουμε εδώ και 18 χρόνια, και ακόμα περισσότερο τα 5 τελευταία, να αντιπαρατεθούμε μέσα από το κείμενο, το πρόγραμμα και τα συνθήματα του φεστιβάλ με το νέο κύκλο λιτότητας και φτώχειας που προκαλεί το νέο μνημόνιο και να συγκρουστούμε έτσι αναπόφευκτα και με την κυβέρνηση που το υπέγραψε, το ψήφισε, το εφαρμόζει και, εκ των πραγμάτων, το υπερασπίζεται. Είναι βέβαια φανερό ότι, αν θέλουμε να παραμείνουμε στοιχειωδώς σοβαροί, ένα τέτοιο κείμενο δεν θα μπορούσε να συνυπογράφεται από τον ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που σημαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορούσε πια να συμμετέχει ως συνδιοργανωτής στο φεστιβάλ. Γεγονός που επιβεβαιώνει και ο ΣΥΡΙΖΑ στην ανακοίνωσή του, επισημαίνοντας ότι δεν θα μπορούσε να αποδεχθεί το συγκεκριμένο πολιτικό κείμενο του Φεστιβάλ, παρότι, συμπληρώνουμε εμείς, πρόκειται ουσιαστικά για το ίδιο κείμενο με αυτό που συμφώνησε τον Ιούλιο».
Φέτος, στο 19ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ της Αθήνας, έχουμε την εξέλιξη του δράματος: δεν κλήθηκαν από τους διοργανωτές η εφημερίδα «Αυγή», ο ραδιοσταθμός «Στο Κόκκινο», ο διαδικτυακός κόμβος «Left» και η δομή αλληλεγγύης «Αλληλεγγύη για Όλους». Είναι σαφές ότι όλα τα παραπάνω μέσα ή συλλογικότητες έχουν στενή σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ. Η «Εποχή» ενώ κλήθηκε, δήλωσε εσπευσμένα ότι δεν θα συμμετάσχει, διαφωνώντας με τους αποκλεισμούς και επιβεβαιώνοντας όσους υποστηρίζουν ότι η εφημερίδα αδυνατεί να διαφοροποιηθεί και να κόψει τον ομφάλιο λώρο που την δένει με τον ΣΥΡΙΖΑ. Το καταλυτικό επακόλουθο, βέβαια, είναι ότι το πολιτικό χάσμα που δημιουργήθηκε με το «αριστερό μνημόνιο» εξελίσσεται σε αγεφύρωτο κινηματικό χάσμα. Παλιότερα, πολλοί σύντροφοι δραστηριοποιούνταν ταυτόχρονα στο ΣΥΡΙΖΑ και την Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία. Τώρα, οι χώροι είναι δυστυχώς ασύμβατοι. Ο ΣΥΡΙΖΑ κι οι υποστηριχτές του, ως κυβέρνηση σε καθεστώς μνημονίου, υποστηρίζουν και υλοποιούν πολιτικές όπως η απάνθρωπη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας, η στρατιωτικοποίηση της διαχείρισης του προσφυγικού, η μόνιμη παρουσία της FRONTEX και του ΝΑΤΟ και η διατήρηση του φράκτη του Έβρου. Μπορεί να συμβιβαστεί με τέτοιες πολιτικές η Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία; Θα χάσει εντελώς την υπόστασή της. Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ, δεν γίνεται…
Ο δικηγόρος του διαβόλου
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet