dimitrakis

Για τη Νέα Δημοκρατία και όλο το αστικό - και παλαιοκομματικό - σύστημα, ο νέος εκλογικός νόμος είναι νόμος ακυβερνησίας που θα μπορέσει να μετριάσει την επερχόμενη ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός είναι ο πυρήνας της (στρατηγικής και τακτικής) κριτικής στο σύστημα της (απλής) αναλογικής που προτείνεται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ- Οικολόγων. Βέβαια, όλο το προηγούμενο διάστημα υπήρχαν κριτικές (και όχι μόνο από τα αριστερά) γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μιλά πια για την απλή αναλογική και την κατάργηση του καλπονοθευτικού μπόνους των 50 εδρών. Το συμπέρασμα ήταν, βεβαίως, ότι δεν τον συμφέρει.

Πεδίο δόξης λαμπρό

Όμως, ο νέος εκλογικός νόμος περιλαμβάνει όχι μόνο την απαραίτητη κατάργηση του μπόνους αλλά και μία ακόμη τομή, την ψήφο στα 17. Και ιδού λοιπόν: ευρέθη πεδίο δόξης λαμπρό για τους απανταχού «αντι-λαϊκιστές». Η νεολαία, τελικά, έχει αναδειχθεί σε εχθρό από το αστικό σύστημα. Πρέπει να αμείβεται χαμηλότερα και μάλιστα να διασφαλίζεται αυτό με νόμο, πρέπει να μην μπορεί να γλιτώσει από το λύκειο-εξεταστικό κέντρο και τις πανελλαδικές εξετάσεις κ.ο.κ. Μιλάμε για μια ομοβροντία συντηρητισμού παλαιού τύπου, συνεργαζόμενη με έναν ελιτισμό (δήθεν αντι-λαϊκισμό) νέου τύπου.
Τελικά είναι τόσο περίεργο και ρηξικέλευθο να ψηφίζουν άτομα κάτω των 18; Η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης ήδη από το 2011 έχει πάρει απόφαση με την οποία καλεί τα ευρωπαϊκά κοινοβούλια να επεκτείνουν το δικαίωμα ψήφου και σε νεότερους/ρες από 18 ετών. Ίσχυε ήδη στην Αυστρία, καθώς και σε κάποια κρατίδια της Γερμανίας και της Ελβετίας για τις τοπικές εκλογές. Βέβαια, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Σταύρο Θεοδωράκη, το protagon.gr το iefimerida.gr κ.ο.κ. τους βολεύει να παρουσιάζουν μόνο χώρες εκτός Ευρώπης.
Ένα άβουλο ον που θα κάνει ότι του πουν οι γονείς του. Μπορεί στο περιβάλλον της καλής κοινωνίας και της αριστείας του κ. Μητσοτάκη να είναι αυτό το πρότυπο (έτσι για να λαϊκίσουμε και εμείς). Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι οι 17ρηδες σήμερα είναι σκεπτόμενα και πολιτικά όντα. Έχουν ένα υπερσυμπιεσμένο πρόγραμμα από το οποίο οφείλουμε να τους απαλλάξουμε, βιώνουν την κρίση πάρα πολύ καλά (καθώς βλέπουν την ανεργία να έρχεται), μεγαλώνουν σε μία πολιτικοποιημένη κοινωνία όπως η ελληνική και ευτυχώς έχουν πολύ μικρό βαθμό εξάρτησης από την τηλεοπτική ενημέρωση.

Τελικά τι είναι ένας 17ρης σήμερα;

Επίσης, το σχολείο είναι ένας μαζικός κοινωνικός χώρος, ο οποίος ευνοεί τη συζήτηση για την επίλυση κοινών προβλημάτων (αν δεν κάνω λάθος κάπως έτσι ορίζεται η πολιτική…). Αν όντως θέλουμε να σταματήσουν τα παιδιά να ψηφίζουν τον ωραίο και την ωραία του σχολείου, φαινόμενο που το συναντάμε γενικότερα σε οποιαδήποτε εκλογική διαδικασία για να μην γινόμαστε άδικοι, καλό θα ήταν να αναγκάσουμε τον ωραίο και την ωραία να μιλήσουν επί της ουσίας. Δεν νομίζω ότι υπάρχει καλύτερος τρόπος από το να αναβαθμίσεις τον ρόλο των δεκαπενταμελών συμβουλίων αλλά και να πολιτικοποιήσεις τα παιδιά δίνοντας τους την ευκαιρία να συμμετέχουν στις εκλογές.
Το εντυπωσιακότερο είναι ότι θεωρούν ότι έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ χτίζει εκλογική πελατεία. Οι 17ρηδες, παρ’ όλα αυτά, θα είναι ένα πολύ δύσκολο εκλογικό σώμα το οποίο, ελπίζω, θα κάνει τα επικοινωνιακά επιτελεία των κομμάτων να διαβάσουν πολλά βιβλία και άρθρα για να προσαρμοστούν [Οι «αντι-λαϊκιστές» του Ποταμιού ήδη έχουν δείξει δείγματα γραφής με το τηλεοπτικό σποτάκι στις εκλογές του Γενάρη 2015 και το πόσο καλός θα ήταν ο Θεοδωράκης για την ….. «πρώτη φορά»] και να κατανοήσουν τι σκέφτονται οι νέες και οι νέοι.
Πρώτο μέτωπο που οφείλει να έχει η αριστερά είναι απέναντι στην αποχή. Να αναδειχτούν ιστορικά οι αγώνες των από κάτω για επέκταση του δικαιώματος της ψήφου στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, τα πειράματα άμεσης δημοκρατίας της (ΕΑΜικής) Κυβέρνησης του Βουνού στην κατεχόμενη Ελλάδα κ.ο.κ. Οι παραλληλισμοί με το σήμερα θα είναι προφανείς, είναι σίγουρο. Η αριστερά επίσης να μπορέσει να αποδείξει ότι παρά τα πραξικοπήματα των δανειστών, η λαϊκή βούληση είναι αυτή που πρέπει να εκφράζεται από την κυβέρνηση. Και η λαϊκή βούληση έχει εκφραστεί ξεκάθαρα σε 3 εκλογικές διαδικασίες μέσα σε μια χρονιά…

Δημήτρης Κλαυδιανός, μέλος της Γραμματείας
του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ

Υ.Γ. 1: Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο και πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμο, από το να συσπειρώνεται απέναντι στην κυβέρνηση όλο το αστικό μπλοκ εκφράζοντας συντηρητικές και οπισθοδρομικές θέσεις. Όταν, μάλιστα, το μπλοκ αυτό συμπίπτει και με την αυθεντική συντηρητική δεξιά, (π.χ. εκκλησία) τότε είναι θείο δώρο.
Υ.Γ. 2: Με αφορμή τον εκλογικό νόμο θα πρέπει να καταλήξουμε, στην αριστερά, αν αντιλαμβανόμαστε την ελληνική κοινωνία ως μια συντηρητική, απολίτικη και ατομικιστική κοινωνία ή μια ώριμη και πολιτικοποιημένη κοινωνία που τόλμησε να αντιδράσει στηρίζοντας ένα αριστερό σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης και την έξοδο από τα μνημόνια και ποιος ο ρόλος των νεότερων γενών σε αυτή την διαδικασία. Κι αυτό, όχι συγκρίνοντας με την ιδεατή κοινωνία αλλά με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές κοινωνίες. Αν καταλήξουμε στο δεύτερο τότε δεν οφείλουμε απλώς να επεκτείνουμε τα δημοκρατικά δικαιώματα αλλά έχουμε και «συμφέρον». Η δημοκρατία έτσι και αλλιώς μας «συμφέρει».
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet