asunodeuta

Μετά από την αστυνομική βία, που ασκήθηκε σε βάρος ασυνόδευτων ανηλίκων, προσφύγων στο κέντρο πρώτης υποδοχής της Μόριας στη Λέσβο, αλλά και των επεισοδίων στο κέντρο της Λέρου, που είχε σαν αποτέλεσμα τη μεταφορά και διαμονή των παιδιών σε αστυνομικό τμήμα, τονίζεται για ακόμα μια φορά η αναγκαιότητα για την άμεση δημιουργία ξενώνων φιλοξενίας ειδικά για αυτά τα παιδιά.
Μέχρι στιγμής, βάσει της προκαταγραφής, βρίσκονται στην Ελλάδα 1.375 ασυνόδευτοι ανήλικοι, σε ανοιχτές δομές φιλοξενίας, κέντρα πρώτης υποδοχής, αλλά και αστυνομικά τμήματα σε κατάσταση κράτησης. Με το τέλος της διαδικασίας καταγραφής, ο αριθμός αναμένεται να ξεπεράσει τις 2.000. Επιπρόσθετα, υπάρχουν 641 παιδιά, που φιλοξενούνται σε ειδικούς ξενώνες φιλοξενίας του υπουργείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης, που είναι αρμόδιο, σε συνεργασία με κοινωνικούς φορείς, και σε ξενώνες των ΜΚΟ.
«Έχουμε σχέδιο για επέκταση του δικτύου των ξενώνων, είτε μέσα από συνεργασίες του υπουργείου με διεθνείς οργανώσεις, είτε μέσω συνεννόησης με τις ΜΚΟ, που δραστηριοποιούνται στο χώρο, για να ανοίξουν δικούς τους ξενώνες, ώστε όλα τα ασυνόδευτα παιδιά να φιλοξενηθούν σε κατάλληλες συνθήκες. Σε δεύτερο χρόνο σκεφτόμαστε να προωθήσουμε και ένα πρόγραμμα αναδοχής. Προς το παρόν, προέχει να φτιάξουμε στα κέντρα φιλοξενίας, ασφαλείς ζώνες για τα παιδιά, σε συνεργασία με τα συναρμόδια υπουργεία», εξηγεί η Ελευθερία Τσακιροπούλου, διευθύντρια γραφείου της αν. υπουργού Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
Το υπουργείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, σε συνεργασία με τα Παιδικά Χωριά SOS, πρόκειται άμεσα να δημιουργήσουν δύο ακόμα ξενώνες φιλοξενίας στην Αττική (άλλοι δύο υπάρχουν στη Θεσσαλονίκη και στις Σέρρες). Παρόλα αυτά, η σχεδιαζόμενη επέκταση του δικτύου έχει να αντιμετωπίσει ακόμα πολλές δυσκολίες, μέχρι την υλοποίησή του. «Τα παιδιά που εγκλωβίστηκαν στην Ελλάδα είναι πολλά, και συνέβη μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα. Είναι πολύ δύσκολο να φτιάξουμε γρήγορα τις απαραίτητες δομές και να βρεθεί το κατάλληλο εξειδικευμένο προσωπικό, που θα τις στελεχώσει», περιγράφει η κ. Τσακιροπούλου.

Κόστος και χρόνος

Η κυριότερη δυσκολία αφορά στο ζήτημα της χρηματοδότησης, καθώς το κόστος για κάθε ξενώνα φιλοξενίας, με ανώτατο όριο τα 30 παιδιά, υπολογίζοντας τα τρέχοντα έξοδα και τους μισθούς 2 κοινωνικών λειτουργών, 1 παιδοψυχολόγου, 2 διερμηνέων, 1 νομικού σύμβουλου, 4 φροντιστών, 2 διοικητικών υπαλλήλων και 3 φυλάκων, βρίσκεται στα 373.200 ευρώ το χρόνο. «Προκειμένου να χρηματοδοτήσουμε την ανακαίνιση, τον εξοπλισμό και την στελέχωση, συνεργαζόμαστε με διεθνείς οργανώσεις και ΜΚΟ, διατηρώντας τον έλεγχο της λειτουργίας και την τήρηση των προδιαγραφών. Βρισκόμαστε, επίσης, σε συνεννόηση με το υπουργείο Οικονομίας, ώστε να δούμε τι ποσά θα μπορούσαμε να απορροφήσουμε από το Ταμείο Προσφύγων».
Οι συνεργασίες, βέβαια, για το κάθε έργο σημαίνουν και περισσότερη γραφειοκρατία, σε σχέση με την πραγματοποίηση των έργων μόνο από το δημόσιο, γεγονός που, όμως, είναι αδύνατο λόγω έλλειψης πόρων. Έτσι ο απαιτούμενος χρόνος δημιουργίας ξενώνων αυξάνεται. Το ίδιο συμβαίνει και με την επιλογή εξειδικευμένου προσωπικού για την κατάλληλη στελέχωση των δομών, αφού δεν υπήρχε μέχρι τώρα έτοιμο αρχείο με βιογραφικά για αυτό το ζήτημα, και όσα κατατίθενται για τις προκηρύξεις, πρέπει να ελεγχθούν εξονυχιστικά, λόγω του ιδιαίτερα ευαίσθητου αντικειμένου της δουλειάς. Ταυτόχρονα, υπάρχει και το πρόβλημα για το πού θα δημιουργηθούν οι νέες δομές. Αυτή τη στιγμή γίνεται χαρτογράφηση των ακινήτων της Γ.Γ Πρόνοιας, αλλά ακόμα και αυτά, εξαιτίας της χρόνιας εγκατάλειψής τους, χρειάζονται ανακαίνιση, απαιτώντας χρόνο και χρήμα.

Ζώνες ασφάλειας

«Το δίκτυο των ξενώνων πρέπει να επεκταθεί γρήγορα, αλλά δεν γίνεται να το αντιμετωπίσουμε σαν έκτακτη ανάγκη και να μην κρατήσουμε ένα minimum ποιότητας για αυτά τα παιδιά, που έχουν περάσει τραυματικές εμπειρίες. Για αυτό είναι απαραίτητη η λύση των ζωνών ασφαλείας μέχρι τότε. Όπως, βέβαια, και η πιο γρήγορη υλοποίηση της διαδικασίας οικογενειακής επανένωσης».
Οι ζώνες ασφαλείας θα είναι χώροι μέσα στις ανοιχτές δομές φιλοξενίας, με ελεγχόμενη είσοδο, κοντά στους διοικητικούς χώρους, ώστε να είναι πιο εύκολη η επιτήρηση και η προστασία των παιδιών. Οι υπηρεσίες νομικής στήριξης, ιατρικής κάλυψης, διερμηνείας και ψυχολογική υποστήριξης θα παρέχονται όλο το 24ωρο, ακολουθώντας τα πρότυπα στελέχωσης των ξενώνων φιλοξενίας. Ταυτόχρονα, θα προσφέρονται δημιουργικές και αθλητικές δραστηριότητες, ενώ η εκπαίδευσή τους από Σεπτέμβρη θα είναι στα απογευματινά τμήματα ένταξης, που θα δημιουργηθούν στα σχολεία των κοντινών συνοικιών, όπως θα γίνει και για τα υπόλοιπα παιδιά πρόσφυγες.
Στις ζώνες αυτές πρόκειται να τοποθετηθούν κατά προτεραιότητα όσα παιδιά βρίσκονται σε συνθήκες κράτησης, ή ανήκουν σε ακόμα πιο ευάλωτες ομάδες. Τα κορίτσια από τα αγόρια θα μένουν χωριστά, αλλά στόχος είναι να μην χωρισθούν όσοι είναι συγγενείς.

Ο σύμβουλος του παιδιού

Ένα ακόμα σχέδιο, που πρόκειται να εφαρμόσει άμεσα το υπουργείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, είναι αυτό του θεσμού της Επιτροπείας. «Πρόκειται να νομοθετήσουμε άμεσα το θεσμό της Επιτροπείας, κάτι που θα αποτελέσει μεγάλη βοήθεια στο έργο μας, αλλά και, το κυριότερο, για τα ίδια τα παιδιά. Ο επίτροπος διαδραματίζει το ρόλο της οικογένειας, θα λέγαμε, για αυτά τα παιδιά που είναι μόνα. Για κάθε ένα ορίζεται επίτροπος, που θα μεριμνήσει για το συμφέρον του, τόσο στα νομικά ζητήματα, όσο και στα θέματα καθημερινότητας, να έχει δηλαδή κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης, εκπαίδευσης, κτλ. Θα αποτελεί το σύμβουλό και το στήριγμά τους», περιγράφει η Ελευθερία Τσακιροπούλου, καταλήγοντας πως το κυριότερο ζητούμενο είναι η επίσπευση όλων των απαραίτητων διαδικασιών, αλλά και η καλύτερη ενημέρωση των ασυνόδευτων ανήλικων για το μέλλον τους, καθώς «η ανασφάλεια της αναμονής είναι το πιο επιβαρυντικό πράγμα για αυτά».

Τζέλα Αλιπράντη
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet