kobanis
Μετά το δημοψήφισμα οι Συντηρητικοί της Βρετανίας φαίνονται αποφασισμένοι να συνεχίσουν τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Ανοίγουν τα πάντα στις αγορές από τη μια και από την άλλη κλείνουν τα σύνορα για τους μετανάστες. Η Τερέζα Μέι, που αντικατέστησε τον Ντέιβιντ Κάμερον στην ηγεσία του κόμματος και στην πρωθυπουργία, δεν χάνει ευκαιρία να λέει ότι το «Brexit σημαίνει Brexit». Στις Βρυξέλλες, στο Στρασβούργο και στις περισσότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες οι ηγέτες των μεγάλων χωρών της Ευρώπης σε κάθε περίπτωση αναφέρουν ότι η βρετανική κυβέρνηση θα πρέπει σε σύντομο χρονικό διάστημα, να κάνει χρήση του άρθρου της συνθήκης της Λισαβόνας, της Ευρωπαϊκής Συνταγματικής Συνθήκης, ώστε ν’ αρχίσουν επίσημα οι διαδικασίες για την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ. Την τελευταία εβδομάδα, παρά τις αλλεπάλληλες δηλώσεις από τη μία και την άλλη πλευρά, κανένα ουσιαστικό βήμα δεν έχει σημειωθεί. Το μόνο που μπορεί να αναφερθεί, είναι ότι από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ορίστηκε, ως υπεύθυνος για τις διαπραγματεύσεις, ο Γάλλος πολιτικός Μισέλ Μπαρνιέ, που έχει διατελέσει και επίτροπος. Ο Μ. Μπαρνιέ, ένας από τους τελευταίους Γάλλους γκωλικούς, είχε επιχειρήσει, στις περασμένες ευρωεκλογές, να εκπροσωπήσει το Λαϊκό Κόμμα, δηλαδή να εκλεγεί πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Αποκλείστηκε, όμως, από την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ, η οποία ανέσυρε από την εφεδρεία τον Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ.

Το δώρο των ηγετών της ΕΕ στον Κάμερον

Τι πρόκειται να γίνει, όμως, το αμέσως επόμενο διάστημα; Κανείς δεν μπορεί να εκτιμήσει με σιγουριά, παρά τις δηλώσεις της πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου. Ωστόσο, στα παρασκήνια άρχισε να φαίνεται αρκετά καθαρά ότι οι Βρετανοί ετοιμάζονται απλά να αλλάξουν θέση: αντί να είναι με το «ένα πόδι μέσα και το άλλο έξω», να περάσουν με το «ένα πόδι έξω και το άλλο μέσα». Προς το παρόν, το Ηνωμένο Βασίλειο έχει εξασφαλίσει ειδικό καθεστώς στους κόλπους της ΕΕ. Πρόκειται για το δώρο, που έδωσαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες στον Κάμερον. Δηλαδή, να απολαμβάνει το Ηνωμένο Βασίλειο τα θετικά μιας απέραντης κοινής αγοράς, αλλά να εξαιρείται από τις υποχρεώσεις. Και το χειρότερο, με τη ρήτρα «ασφάλειας» για επτά χρόνια, έχει τη δυνατότητα να μειώνει τις κοινωνικές παροχές στους εργαζόμενους υπηκόους χωρών μελών της ΕΕ, που είναι εγκατεστημένοι στη Βρετανία.
Η συντηρητική ηγεσία των Τόρηδων, που αποτελείται από στελέχη που είχαν ταχθεί υπέρ του όχι, έχει έναν κοινό στόχο: να συνεχίσει την ίδια πολιτική έναντι της Ευρώπης. Στο εσωτερικό της χώρας εκμεταλλεύονται τη σύγχυση και το φόβο που καλλιεργείται, για να επιβάλουν ακόμα σκληρότερη πολιτική λιτότητας και περικοπών των δημοσίων δαπανών, εκτιμούν τα βρετανικά συνδικάτα. Γι’ αυτό καλούν σε εγρήγορση και ρίχνουν το βάρος τους στον εσωτερικό αγώνα του Εργατικού Κόμματος υπέρ της επανεκλογής του Κόρμπιν στην ηγεσία του.

Η κρίση στο Εργατικό Κόμμα

Το παράδοξο της ιστορίας είναι ότι αυτή τη στιγμή, που το Εργατικό Κόμμα είχε μια μοναδική ευκαιρία να βγει μπροστά με μια σαφή πολιτική για μια άλλη Ευρώπη κατά της λιτότητας, οι άνθρωποι του Μπλερ ωθούν τα πράγματα στα άκρα. Έτσι, δίνεται συγχωροχάρτι στην πολιτική των Συντηρητικών, αλλά και την ευρωπαϊκή ελίτ. Οι άνθρωποι αυτοί, που δεν δέχθηκαν ποτέ την εκλογή του Κόρμπιν στην ηγεσία του κόμματος, κατόρθωσαν να οδηγήσουν στην παραίτησή του και σε νέες εσωκομματικές εκλογές. Επιχείρησαν, βέβαια, να τον αποκλείσουν από τη μάχη της επανεκλογής του, αλλά δεν τα κατάφεραν. Ο Τζέρεμι Κόρμπιν ανακοίνωσε την περασμένη Δευτέρα την υποψηφιότητά του σε συνέντευξη Τύπου στο Λονδίνο.
Έτσι, δέκα μήνες μετά τη θριαμβευτική εκλογή του στην ηγεσία των Εργατικών, θα πρέπει να κερδίσει και πάλι την εμπιστοσύνη του κόμματος στο ετήσιο συνέδριό, που θα γίνει στις 24 Σεπτεμβρίου. Ο Κόρμπιν δύσκολα θα έθετε ξανά υποψηφιότητα αν δεν είχε τη στήριξη της βάσης του κόμματος, με το μπλερικό κατεστημένο, που έχει εξαπολύσει επίθεση εναντίον του, τόσο γιατί τον θεωρεί υπεύθυνο για το Brexit όσο και για τις ριζοσπαστικές του θέσεις, απέναντί του.

Τα μέλη του κόμματος με τον Κόρμπιν

Ο Κόρμπιν, βουλευτής του κόμματος από το 1980, ηγετική μορφή της αριστερής πτέρυγας, ανακοινώνοντας την υποψηφιότητά του, δήλωσε πως είναι έτοιμος να συγκρουστεί με τους αντιπάλους του και στη σύγκρουση αυτή έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα σε σχέση με το φθινόπωρο του 2015. Τότε, το κόμμα -αποδυναμωμένο μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές- αριθμούσε μόλις 200.000 μέλη. Σήμερα, αριθμεί πάνω από 500.000. Από τις αρχές του 2016 μπήκαν στο κόμμα περίπου 180.000 και έχουν δεχθεί να πληρώσουν από τον Ιανουάριο του 2016 μια συνδρομή, 25 λιρών (30 ευρώ), για να έχουν το δικαίωμα να ψηφίσουν στις προσεχείς εκλογές. Το ποσό αυτό θεσπίστηκε, για να αποκλειστούν οι πιο αδύναμοι οικονομικά ψηφοφόροι, φυσικά υποστηρικτές του Κόρμπιν.

Ο υποψήφιος των συντηρητικών

Το περιβάλλον του ηγέτη των Εργατικών αισιοδοξεί για τα αποτελέσματα. Δεν αποτελεί απειλή γι’ αυτούς η υποψηφιότητα του Ουαλού Όουεν Σμιτ, που τελικά πήρε το χρίσμα από το παλιό ιερατείο του κόμματος, τη μεγάλη πλειοψηφία των βουλευτών αλλά και επιχειρηματικών κύκλων. Το πιο εντυπωσιακό από την άποψη αυτή είναι ότι ο Σμιτ αγωνίστηκε για να επιβάλει τα ιδιωτικά επιχειρηματικά συμφέροντα στον τομέα της υγείας, υποστηρίζοντας ότι ο ανταγωνισμός με το Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) θα είναι μια καλή υπόθεση. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας καθιερώθηκε μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου από το Εργατικό Κόμμα. «Ελπίζουμε ο Όουεν να συμφωνεί τώρα μ’ εμάς, ωστε να παραμείνει το NHS στο δημόσιο και να παρέχει τις υπηρεσίες του σ’ όλους δωρεάν», δήλωσε ο Κόρμπιν.
Να τελειώνουμε με την παρένθεση Μπλερ

Ο Κόρμπιν εδώ και ένα χρόνο βρίσκεται στο κέντρο των συζητήσεων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ιδιαίτερα οξύτατη κριτική είχε δεχθεί, γιατί είχε αντιταχθεί και καυτηρίασε τις περικοπές του προϋπολογισμού, που αφορούν τους τομείς υγείας και παιδείας. Σήμερα όμως, όπως είπε ο ίδιος, «είναι πολύ δύσκολο να βρεις ακόμα και κάποιον από τους συντηρητικούς να υποστηρίζει τον προϋπολογισμό αυτό». Είναι αποφασισμένος να βάλει τέρμα στην όξυνση του ρατσισμού και από την άλλη να εμβαθύνει το κοινωνικό κράτος. Τους δύο προσεχείς μήνες μέχρι τις εσωκομματικές εκλογές, εκτιμά ότι θα αναπτύξει πλήρως το πρόγραμμά του για την καταπολέμηση των ανισοτήτων. Στο ίδιο πλαίσιο υπενθύμισε τη βασική του πρόταση για την πολιτική παρέμβαση στην οικονομία με τη δημιουργία δημόσιας τράπεζας επενδύσεων για τη χρηματοδότηση των υποδομών και των δημόσιων υπηρεσιών. Η τράπεζα αυτή θα ενισχύσει παρόμοια περιφερειακά δίκτυα. Πρόκειται για μια πρόταση «ικανή να κλείσει οριστικά την πολύχρονη παρένθεση του μπλερισμού στη βρετανική αριστερά», όπως παρατηρεί ο Γάλλος αναλυτής Τομά Λιμό.
Οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι και τα μίντια, βλέποντας ότι είναι αδύνατο να τον αντιμετωπίσουν στο πολιτικό επίπεδο, καταφεύγουν σε αθλιότητες (όσοι έχουν αμφιβολίες, ας διαβάσουν την ανταπόκριση του Γιάννη Ανδριτσόπουλο στα «Νέα» 26/7), χωρίς όμως να έχουν κάποιο αποτέλεσμα. Αντίθετα, ο Κόρμπιν συνεχίζει να έχει το προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις με 56% των μελών του κόμματος έναντι 34% του Σμιτ.
Τι θα κάνουν οι οπαδοί του Μπλερ μπροστά στο ενδεχόμενο νίκης του Κόρμπιν; Θα δεχθούν το αποτέλεσμα; Δύσκολο. Οι ίδιοι δεν αποκλείουν τη διάσπαση των Εργατικών.



Μ. Κοβάνης
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet