BELO HORIZONTE, BRAZIL - JUNE 30:  Presidential candidate Dilma Roussef (R) and her vice Michel Temer attend a convention of PMDB-PT coalition to formalize their candidates to the government of Minas Gerais and Senate on June 30, 2010 in Belo Horizonte, Brazil. (Photo by Alexandre Guzanshe/FotoArena/LatinContent/Getty Images) BELO HORIZONTE, BRAZIL - JUNE 30: Presidential candidate Dilma Roussef (R) and her vice Michel Temer attend a convention of PMDB-PT coalition to formalize their candidates to the government of Minas Gerais and Senate on June 30, 2010 in Belo Horizonte, Brazil. (Photo by Alexandre Guzanshe/FotoArena/LatinContent/Getty Images)

Το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα ολοκληρώθηκε. Η Ντίλμα Ρούσεφ καθαιρέθηκε από την προεδρία. Η ίδια, ωστόσο, κατήγγειλε την απόφαση αυτή της Γερουσίας και προσέφυγε, μέσω των δικηγόρων της, στο Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο για την ακύρωσή της. Την ίδια στιγμή χιλιάδες πολίτες, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των προοδευτικών κομμάτων, συνδικάτων, κοινωνικών οργανώσεων και του κινήματος των αγροτών χωρίς γη, κατέβηκαν στους δρόμους για να εκφράσουν την οργή και την αντίθεσή τους κατά της κυβέρνησης του Μισέλ Τέμερ. Από την άλλη, το νέο μπλοκ εξουσίας επιχειρεί να κινητοποιήσει τους οπαδούς του, χωρίς να βρίσκει την ίδια ανταπόκριση, όπως πριν την απόφαση της Γερουσίας για την αποπομπή της προέδρου.
Η Ντίλμα Ρούσεφ, με μια επιθετική ομιλία της, κατήγγειλε το πραξικόπημα, τονίζοντας ότι δεν φοβάται τη σύγκρουση. «Δεν φοβήθηκα ποτέ», είπε αναφερόμενη στα βασανιστήρια, που υποβλήθηκε στα χρόνια της δικτατορίας (1964-1985).
Σήμερα, στη μεταμοντέρνα εποχή, οι συνθήκες είναι διαφορετικές, δεν είναι απαραίτητα να τανκς και οι αιματοχυσίες για να γίνει ένα πραξικόπημα. Οι αντίπαλοι, όμως, δεν είναι λιγότερο σκληροί. Αυτό απέδειξε η πεντάμηνη διαδικασία για την αποπομπή της Ρούσεφ, που άρχισε με τη δήθεν έρευνα τον Απρίλιο του 2016 για δήθεν σκάνδαλα. Πέρασε από τη Βουλή στις 12 Μαΐου, για να φθάσει στη Γερουσία τέλος Αυγούστου, όπου διαπράχθηκε το τέλειο έγκλημα σε βάρος των θεσμών και της πολιτικής ζωής της χώρας με την καθαίρεσή της.

«Ηθική αυτουργία»

Ποια αξιοπιστία, όμως, μπορεί να έχει μια απόφαση του κοινοβουλίου και της Γερουσίας, που κατηγορούσε την πρόεδρο της χώρας για εμπλοκή της σε εγκληματική πράξη, διαφθορά και η οποία, τελικά, τιμωρήθηκε για «ηθική αυ��ουργία», για την αλλοίωση στοιχείων του προϋπολογισμού; Οι αντίπαλοι της Ντίλμα Ρούσεφ με την τακτική που ακολούθησαν, γελοιοποιήθηκαν, αυτό, όμως, δεν τους εμπόδισε να προχωρήσουν στην απόφασή τους να την καθαιρέσουν, γιατί έτσι πιστεύουν ότι μπορεί να απομακρύνουν την αριστερά από την εξουσία, που κέρδισε πριν από δεκατέσσερα χρόνια σε αλλεπάλληλες εκλογές με τον Λούλα και την Ντίλμα Ρούσεφ. Η δεξιά που επιθυμεί να κατακτήσει την εξουσία, φαίνεται πως φοβάται τις εκλογές, γι’ αυτό αποφεύγει να τις ζητήσει, αλλά και να τις αναφέρει.
Στη διάρκεια, όμως, της συζήτησης, αρκετοί γερουσιαστές της επικαλέστηκαν τη θεία φώτιση και το Άγιο Πνεύμα, που τους οδήγησε «να κάνουν κάτι για ν’ απαλλαγεί η χώρα από την πρόεδρο», αναφέρει η «Λε Μοντ» και η συνεχίζει: «Παραδόξως, το θέμα της διαφθοράς και η αναφορά στην Petrobras (το σκάνδαλο της διαφθοράς που αποτέλεσε την αφορμή της λαϊκής οργής και των διαδηλώσεων των τελευταίων μηνών πριν την αποπομπή) απουσίαζαν από τη συνάντηση. Βέβαια, για την αντιπολίτευση θα ήταν αδύνατο να αναφερθεί στο σκάνδαλο αυτό, γιατί είναι η ίδια βουτηγμένη μέχρι το λαιμό. «Οι πρωταγωνιστές για την πτώση της Ρούσεφ δεν είναι παιδιά της χορωδίας», αναφέρει η εφημερίδα.

Το κανάλι Globo

Η Ρούσεφ είναι θύμα πραξικοπήματος. Η απομάκρυνσή της προετοιμάστηκε επίμονα από τους αντιπάλους της και τα μίντια. Ιδιαίτερα από το Κανάλι Globo, που εκφράζει την οικονομική ελίτ, η οποία προετοίμαζε από καιρό το έδαφος για την επιστροφή της δεξιάς στην εξουσία. Για να διατηρήσει τα προνόμια της μια ελίτ, που θεωρεί ότι βρίσκεται υπό συνεχή απειλή, λόγω των ιδεών του Κόμματος των Εργατών, που μιλάει για ισότητα, δικαιοσύνη κ.λπ.
Εξάλλου, δεν είναι η πρώτη φορά που η χώρα έζησε παρόμοιες καταστάσεις. «Κάθε φορά που επιχειρούσε να περιορίσει τις κοινωνικές ανισότητες ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς, οι κυρίαρχες τάξεις αντιδρούσαν με βίαιο τρόπο. Αυτό συνέβη στη δεκαετία του 1950, όταν ο πρόεδρος Ζετούλιο Βάργκας κατηγορήθηκε για σκάνδαλα και έτσι οδηγήθηκε στην αυτοκτονία πριν τη δικαίωσή του», αναφέρει ο πανεπιστημιακός Τζ. Ολιβέιρα και συνεχίζει: «Εκτός από τους φιλεργατικούς νόμους που ψήφισε ο Βάργκας, οι καπιταλιστές της Βραζιλίας δεν του συγχώρησαν ποτέ τη δημιουργία της Petrobras και του κρατικού μονοπωλιακού θεσμού». Ο Ολιβέιρα προσθέτει ακόμα ότι «το 1964, σε μια κατάσταση παρόμοια με αυτή που συγκλονίζει τη χώρα σήμερα, οι στρατιωτικοί πέτυχαν να απομακρύνουν τον πρόεδρο Γκουλάρτ που κατηγορήθηκε για διαφθορά (…) Στην πραγματικότητα, οι συντηρητικοί δεν παραδέχτηκαν ποτέ την αύξηση των κατώτατων μισθών κατά 100%, που πρότεινε το 1954 ο Γκουλάρτ, όταν ήταν υπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση Βάργκας».

Ένα μοντέρνο πραξικόπημα ή ένα πραξικόπημα της Γουόλ Στριτ;

Οι χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν υποφέρει από τα πραξικοπήματα, τις έξωθεν επεμβάσεις, τις ανατροπές και τις διαψεύσεις. Σήμερα ξαναβρίσκονται μπροστά σε νέες προκλήσεις, αλλά και παρόμοιες καταστάσεις, που δεν συνδέονται πάντα με αιματηρά γεγονότα. Ο σκοπός παραμένει ο ίδιος, να μπει φραγμός στο δρόμο προς τη δημοκρατία και την κοινωνική πρόοδο στους λαούς της περιοχής. Αυτή την κατάσταση γνώρισαν πριν από τη Ντίλμα Ρούσεφ ο ανατραπείς πρόεδρος της Ονδούρας Μανουέλ Ζελάγια, το 2009, και της Παραγουάης Φερνάντο Λούγκο, το 2012.
Για την ανατροπή της προέδρου της Βραζιλίας, μιας χώρας – ηπείρου, που έχει κατακτήσει την όγδοη θέση σε οικονομική ισχύ, συνέβαλαν και άλλοι λόγοι, σύμφωνα με αναλυτές. Ο ρόλος της Βραζιλίας σε διεθνές επίπεδο με τη συμμετοχή της στους διεθνείς οργανισμούς, αλλά κυρίως στην περιοχή, η συνεργασία της με τις άλλες χώρες στην κοινή αγορά του Νότου (Mercosur), στην κοινότητα των κρατών της Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής (CELAC) κ.λπ. και κυρίως στους bricks, δεν είναι καθόλου ευχάριστος για τους κυρίαρχους των χρηματοπιστωτικών αγορών. Έτσι δεν είναι καθόλου τυχαίο, που η Ντίλμα Ρούσεφ καθαιρέθηκε μια εβδομάδα μετά τους ολυμπιακούς αγώνες, που έγιναν στη Βραζιλία, καθώς και ότι έγινε βιαστικά η ορκωμοσία του νέου προέδρου Μισέλ Τέμερ, ώστε να προλάβει να βρεθεί στη σύνοδο των G20 στο Πεκίνο στις 3 και 4 Σεπτεμβρίου..

Έντονες αντιδράσεις

Η καθαίρεση της Ντίλμα Ρούσεφ προκάλεσε αμέσως έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό της χώρας. Οι αριστερές προοδευτικές δυνάμεις θεωρούν ότι πρέπει να μπει φραγμός στα σχέδια της δεξιά. Γιατί η κυβέρνηση του Μισέλ Τέμερ μπορεί να οδηγήσει τη χώρα σε μια βαθιά και αδιέξοδη πολιτική κρίση. Ο επόμενος στόχος της είναι η δίωξη του πρώην προέδρου Λούλα, ώστε να του αφαιρέσουν τη δυνατότητα να ξαναδιεκδικήσει την προεδρία στις εκλογές του 2018. Η βουλευτίνα και πρόεδρος του Κομμουνιστικού Κόμματος Βραζιλίας (PcdoB), Λουτσιάνα Σάντος, μίλησε για την ανάγκη συνέχισης του αγώνα με την ενίσχυση του Λαϊκού Μετώπου χωρίς φόβο που συσπειρώνει τα προοδευτικά αριστερά κόμματα, τα συνδικάτα, το κίνημα της νεολαίας και τους αγρότες χωρίς γη.
Το πραξικόπημα κατήγγειλαν οι κυβερνήσεις των γειτονικών χωρών της Βολιβίας, του Εκουαδόρ και της Βενεζουέλας, οι οποίες ανακάλεσαν και οι πρεσβευτές των χωρών τους.

Μπ. Κοβάνης
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet