Τετραγωνισμός του κύκλου η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους

 

Τη συνέντευξη πήρε
ο Παύλος Κλαυδιανός

Η διαπραγμάτευση αρχίζει. Ποιο είναι το κλίμα που συναντά αυτή την ώρα η ελληνική πλευρά;
Για την ελληνική πλευρά το κλίμα δεν έχει αλλάξει, παρά τη μεσολάβηση του περιστατικού με τον Γεωργίου. Εννοώ, δηλαδή, την αμφισβήτηση των στατιστικών στοιχείων στη βάση των οποίων ξεκίνησε η διαδικασία των μνημονίων κτλ. Αντίθετα, θα έλεγα ότι το εξωτερικό περιβάλλον της διαπραγμάτευσης πιέζει ακόμα περισσότερο, από ό,τι στο παρελθόν, να τελειώνει η υπόθεση όσο το δυνατόν γρηγορότερα, γιατί η αβεβαιότητα έχει επεκταθεί σε μεγαλύτερο βάθος.
Είδαμε τη δήλωση της Κριστίν Λαγκάρντ για το ότι το ΔΝΤ δεν είναι ακόμα έτοιμο να συμμετάσχει. Από μια πρώτη ανάλυση, συμπεραίνεται ότι πρόκειται για μια συνέχεια της πίεσης που ασκεί, ώστε να προχωρήσει η ευρωπαϊκή πλευρά στο θέμα του χρέους. Το ερμηνεύω σωστά;
Απολύτως σωστά. Τουλάχιστον η δική μου άποψη είναι ότι η υπόθεση της διασφάλισης από την Ευρώπη της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους είναι προϋπόθεση για να παραμείνει το ΔΝΤ στη χρηματοδότηση του ελληνικού προγράμματος. Ή μάλλον για να ξαναμπεί, για την ακρίβεια, γιατί έχει παγώσει η χρηματοδότηση από πλευράς του εδώ και καιρό. Αυτή η τοποθέτηση της κ. Λαγκάρντ πριν λίγες μέρες, λίγο-πολύ ήταν αναμενόμενη. Γιατί αφενός έρχεται η σύνοδος του ΔΝΤ, όπου το θέμα θα τεθεί ξανά ανάμεσα στο ταμείο και τους ευρωπαίους, όπως είχε γίνει και πέρυσι την αντίστοιχη περίοδο, και αφετέρου μην ξεχνάμε ότι εκκρεμεί η έκδοση της έκθεσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας όσον αφορά τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Αυτή έπρεπε ήδη να είχε εκδοθεί. Είχε ειπωθεί ότι κατά πάσα πιθανότητα θα συμβεί μέσα στο Σεπτέμβριο.

Η μέθοδος των σεναρίων

Δεν είναι, όμως, έτοιμη ακόμα.  
Δεν είναι έτοιμη για πολλούς λόγους. Ο ένας είναι ότι η έκθεση θα πρέπει να τετραγωνίσει τον κύκλο ανάμεσα στη διάθεση των ευρωπαίων να εξασφαλίσουν τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και στην απόλυτη απαίτηση του ΔΝΤ αυτό να έχει προηγηθεί από οποιαδήποτε συμφωνία μαζί τους. Αυτό τον τετραγωνισμό του κύκλου δεν ξέρω πώς θα καταφέρει να τον κάνει. Το πιο πιθανό είναι να επιλέξει τη μέθοδο των σεναρίων και των προϋποθέσεων. Της λογικής, δηλαδή, «αν γίνει αυτό, τότε το ελληνικό χρέος έτσι... Αν γίνει το άλλο, το ελληνικό χρέος αλλιώς κοκ». Οπότε ανάλογα με την πρόοδο της αξιολόγησης και κυρίως της υπόθεσης των κόκκινων δανείων κτλ, θα προχωρήσει και η κουβέντα.

Ο παράγοντας της υπόθεσης Γεωργίου

Φαίνεται, όμως, και ότι ο Ντράγκι συμπίπτει εδώ, λέγοντας ότι περιμένει τα μέτρα για το βραχυπρόθεσμο χρέος.
Ναι, εδώ είναι σημαντικό να θυμηθούμε ένα άλλο στοιχείο. Πριν από περίπου μία εβδομάδα, πριν δηλαδή από το τελευταίο Euroworking Group, ο ESM είχε ατύπως δεσμευτεί να καταθέσει το μοντέλο που θα ακολουθήσει η προτεινόμενη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Αυτή η υπόθεση δεν κατατέθηκε. Πρέπει να προσέξουμε εδώ ότι η κατάθεση ήταν να συμβεί τις ίδιες μέρες με αυτές που εμφανίστηκε η υπόθεση Γεωργίου. Λέγεται, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί από πουθενά επίσημα, αν και οι πηγές που διαρρέουν αυτή την πληροφορία συνδέονται με τον ESM, ότι αυτή η αναγωγή συνδέεται με το γεγονός της υπόθεσης Γεωργίου. Η κυβέρνηση δια στόματος του κ. Χουλιαράκη, πήρε θέση ότι δεν αμφισβητεί τα στατιστικά στοιχεία, ώστε να προχωρήσει η σχετική διαδικασία. Θα δούμε αν αυτό θα επιβεβαιωθεί στην πράξη ή όχι τις επόμενες εβδομάδες.
Είναι μείζονα διαβεβαίωση, βέβαια, αυτή.
Σαφώς, είναι σημαντικό αν αμφισβητούνται τα στατιστικά στοιχεία για το πόρισμα του ESM.
Από την αρχή, μάλλον, θα έπρεπε η κυβέρνηση να είναι πιο προσεχτική με αυτή την υπόθεση και να λάβει υπόψη της την ευαισθησία των θεσμών σε αυτό το ζήτημα.
Αυτή καθεαυτή η αμφισβήτηση της διαδικασίας, αλλά και του ίδιου του θεσμού της Eurostat, που αποτελεί τη βάση για κάθε μέτρο, τιμωρία ή επιβράβευση που υπάρχει στο επίπεδο του ευρωπαϊκού πλαισίου, είναι λεπτό ζήτημα.

Ποσοτική χαλάρωση

Να ξαναέρθουμε, όμως, στον Ντράγκι για την ποσοτική χαλάρωση. Προς τα πού βαίνει αυτή η υπόθεση πλέον;
Θα σου πω τη γνώμη μου μόνο για αυτό, αλλά κρίνω πως κάπου εκεί κινείται η κατάσταση. Είναι σαφές ότι το διεθνές περιβάλλον αποτελεί τον πρώτο παράγοντα έννοιας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και όχι η Ελλάδα. Πολύ περισσότερο τώρα που τα πράγματα έχουν αρχίσει να βαίνουν άσχημα σε Πορτογαλία, Γαλλία, Ιταλία κτλ. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θέλει το ταχύτερο δυνατό να ενσωματώσει την περίπτωση της Ελλάδας κάτω από την ομπρέλα της ποσοτικής χαλάρωσης. Γιατί έτσι μειώνονται οι παράγοντες αποσταθεροποίησης στο ευρωπαϊκό τραπεζικό και δανειακό σύστημα. Αυτό, βέβαια, για να γίνει, θα πρέπει να τηρηθούν οι καταστατικές προϋποθέσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δηλαδή, να υπάρχει διαβεβαίωση ότι το πρόγραμμα διασφαλίζει τη βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας.
Στο ταξίδι του Τσακαλώτου και στη συνάντησή του με την κ. Νουί, φάνηκε να υπάρχει μια εμπλοκή, μια δυσκολία με τις τράπεζες.
Η δυσκολία με τις τράπεζες, η οποία υπήρχε στο ταξίδι, αλλά και πριν από αυτό, είναι η εξής: Ο SSM, δηλαδή ο ευρωπαϊκός εποπτικός μηχανισμός, ο οποίος υπάγεται στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αλλά έχει μια αυτονομία, είναι ο αρμόδιος κριτής για την επάρκεια και την αξιοπιστία των προσώπων που θα πρέπει να ενταχθούν στις διοικήσεις των συστημικών τραπεζών, που θα διαχειριστούν τα κόκκινα δάνεια κτλ. Εδώ υπάρχει μια εμπλοκή, η αυστηρότητα του νόμου για την επιλογή των προσώπων οδηγεί σε σχεδόν μοναδικές επιλογές για τραπεζίτες που λειτουργούσαν μέχρι τώρα στο εξωτερικό. Αυτό έχει δημιουργήσει πολύ μεγάλη δυσφορία όχι μόνο στους εγχώριους φορείς, αλλά και στον ίδιο τον SSM γιατί δεν βρίσκονται τέτοιου είδους άνθρωποι που θα δεχθούν τη θέση με το μισθό που δίνεται, λόγω της κατάστασης εδώ.

Ένας άτυπος ανταγωνισμός

Άρα μπορεί να υπάρξει χαλάρωση του νόμου;
Αλλαγή του νόμου έχει αποκλειστεί από την πλευρά του SSM, αλλά, και αυτό συνδέεται και με το ταξίδι του κ. Τσακαλώτου, φαίνεται να διαμορφώνεται ένα πλαίσιο ερμηνείας του νόμου, στα όρια του οποίου μπορούν να βρεθούν και εγχώριες λύσεις για τέτοια πρόσωπα. Το δεύτερο επίπεδο δυσκολίας έγκειται στο γεγονός ότι ο κύριος μέτοχος, που σε αυτή την περίπτωση είναι το ελληνικό δημόσιο, τουλάχιστον για δυο-τρεις τράπεζες, και ο οποίος θα έπρεπε να έχει τον πρώτο λόγο στη διαδικασία επιλογής των προσώπων, έχει ένα σιωπηρό αντίπαλο σε αυτό, που είναι η Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία θέλει να προωθήσει ανθρώπους που είναι της δικής της έγκρισης. Ο ανταγωνισμός αυτός δυσκολεύει την επιλογή. Πιστεύω, όμως, ότι επειδή η πίεση από την πλευρά του SSM είναι ασφυκτική, θα υπάρξει κάποια συμφωνία για τα πέντε πρόσωπα μέσα στο μήνα. Δύο είναι να επιλεχθούν για την Τράπεζα Πειραιώς, ένα για την Εθνική και άλλα δύο για την Τράπεζα Αττικής.

 

Πρόστιμα, αντίποινα και προσφυγή

Τι έχει γίνει με την υπόθεση της Apple;
Το ενδιαφέρον στην περίπτωση της αποφυγής και μετά της επιβολής του προστίμου των 13 δισ. ευρώ από την πλευρά της Κομισιόν, πρέπει κανείς να το δει μέσα από τα γεγονότα των τελευταίων χρόνων. Είναι η πρώτη φορά που έχει τεθεί ένα τόσο μεγάλο πρόστιμο από την Κομισιόν σε μια αμερικάνικη πολυεθνική σε ευρωπαϊκό έδαφος και από κάποιους αναλυτές συσχετίζεται με αντίποινα απέναντι στις πιέσεις των Αμερικάνων στην Deutsche Bank και την Volkswagen. Αυτή είναι μια ερμηνεία που δίνεται και όσοι αναλυτές ακολουθούν αυτό το σενάριο, θεωρούν ότι θα υπάρξουν και άλλα τέτοια περιστατικά στο μέλλον, όσο η ένταση μεταξύ των δύο ηπείρων αυξάνει, λόγω της κρίσης. Υπάρχει, βέβαια, και ένα άλλο πιο ενδιαφέρον στοιχείο. Το 50% των εργαζομένων στην Ιρλανδία, στην οποία πρέπει να αποδοθούν αυτά τα 13 δισ. φόροι από την Apple, δουλεύουν σε ξένες πολυεθνικές, με αποτέλεσμα ο υπουργός Οικονομικών της Ιρλανδίας να κάνει προσφυγή ενάντια στην απόφαση της Κομισιόν για την καταδίκη της Apple, γιατί αλλιώς μπορεί να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου, που δεν θα μπορεί να αντιμετωπίσει η ιρλανδική κυβέρνηση. Αυτή η υπόθεση έχει οδηγήσει στην επαναφορά του ζητήματος της παραμονής ή όχι στην ΕΕ.
Πρόσφατα άρθρα ( Οικονομία )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet