Άμεσα μέτρα για όσους απειλεί η ανεργία

Το πρώτο ρήγμα στο μέτωπο των καναλαρχών έγινε, και μάλιστα με μη αναμενόμενο κόστος γι’ αυτούς -και σημαντικό όφελος για τα δημόσια ταμεία. Οι συχνότητες δεν είναι αγαθό εν ασυδοσία, τον αριθμό των καναλιών δεν τον ορίζει αποκλειστικά η αγορά και το τίμημα της άδειας δεν μπορεί να είναι συμβολικό ή ανύπαρκτο. Το πλαίσιο λειτουργίας των τηλεοπτικών σταθμών μπορεί να έχει κενά -και να διαπιστωθούν κι άλλα κατά την εφαρμογή του- αλλά έχει τεθεί με σαφήνεια.
Ας μη βιαστούμε, όμως, να πανηγυρίσουμε, γιατί ούτε όσοι απόκτησαν άδεια εθνικής εμβέλειας ούτε όσοι δεν κατόρθωσαν να αποκτήσουν πρόκειται να μεταμορφωθούν σε αγγέλους. Ιδιαίτερα οι τελευταίοι θα συνεχίσουν όσο μπορούν να βάλλουν κατά της νέας κατάστασης και να τη διαβάλλουν στα μάτια των πολιτών. Τριάντα χρόνια τζάμπα ασυδοσίας δεν ξεχνιούνται εύκολα.
Δεν είναι μόνο η προσφυγή στο ΣτΕ που εκκρεμεί και όποιες νομικές παρεμβάσεις πιθανότατα θα ακολουθήσουν. Ήδη έχουν αρχίσει να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τις θέσεις εργασίας που θα χαθούν, αυτοί που ακούν συνδικαλισμό και παθαίνουν αλλεργικό σοκ. Από κοντά, τους στηρίζουν ανενδοίαστα οι αεί προστάτες τους ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, που αρνούνται να παραδεχτούν ότι έχουν υποστεί σοβαρή πολιτική ήττα με την αποδοχή της απόπειρας επιβολής τάξης στο τηλεοπτικό τοπίο όχι μόνο, στην πράξη, από τους ενδιαφερόμενους επιχειρηματίες -με τη συμμετοχή τους στη δημοπράτηση- αλλά και εκ μέρους της πλειονότητας της κοινής γνώμης, που δεν έχει σε μεγάλη υπόληψη το μιντιακό κατεστημένο.
Αν το πρώτο βήμα συνάντησε τόσες δυσκολίες, τα επόμενα απαραίτητα βήματα μπορεί να αποδειχτούν ακόμα δυσκολότερα:
•Θα συγκροτηθεί νέο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλοψίας με κύρος, θα εξοπλιστεί με τα αναγκαία για το ρόλο του μέσα;
•Θα εφαρμοστούν κατά γράμμα όσα προβλέπονται ήδη από το νόμο για το περιεχόμενο του παρεχόμενου προγράμματος;
•Θα ελέγχεται γενικότερα η εφαρμογή της νομοθεσίας, θα διαμορφωθεί το αναγκαίο νομικό πλαίσιο, ώστε οι εργαζόμενοι και οι εκπρόσωποί τους να μην αντιμετωπίζονται σαν υποτακτικοί της εργοδοσίας, αλλά στο πλαίσιο μιας ευρύτατα αποδεκτής δημοσιογραφικής δεοντολογίας;
•Θα φροντίσει έγκαιρα η κυβέρνηση να πάρει μέτρα για όσους -και για όσο- απειληθούν από την ανεργία σ’ αυτή την περίοδο μετάβασης στη νέα κατάσταση, ώστε να μη χρησιμοποιηθούν σαν ανθρώπινη ασπίδα στον πόλεμο συμφερόντων του μιντιακού κατεστημένου;
•Και τέλος, σε συνάφεια με το προηγούμενο ερώτημα, θα βιαστεί η κυβέρνηση να προχωρήσει στη δημοπράτηση των περιφερειακών και θεματικών αδειών, ώστε να διευρυνθεί -αντί της απειλής συρρίκνωσης- ο αριθμός των θέσεων εργασίας στον κλάδο;
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet