ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ
Το μεγάλο ραντεβού των μικρών

 

Του Στράτου Κερσανίδη

Οκτώ μέρες έμειναν μέχρι την έναρξη του Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας, οι εκδηλώσεις του οποίου θα ξεκινήσουν τη Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου και θα ολοκληρωθούν το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2016.
Στο μεγάλο ετήσιο ραντεβού των ταινιών μικρού μήκους θα προβληθούν συνολικά 225 ταινίες από 58 χώρες σε ένα φεστιβάλ το οποίο θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε «δύο σε ένα», μιας και πρόκειται για το 39ο Ελληνικών Ταινιών και το 22ο Διεθνές.
Μιλώντας για το ελληνικό πρόγραμμα, ο καλλιτεχνικός διευθυντής, κ. Αντώνης Παπαδόπουλος σημειώνει: «Φέτος θα παρουσιάσουμε την πιο πλούσια αλλά και καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή των τελευταίων ετών -κι αυτό χωρίς τη συμμετοχή των μέχρι πρότινος μεγάλων πυλώνων της ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής (ΕΡΤ, Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου), που όμως, όπως φαίνεται επανακάμπτουν. Το μέλλον προδιαγράφεται πιο αισιόδοξο, ενώ δημιουργείται πια μια νέα γενιά νέων και ικανότατων παραγωγών».

Νέο βραβείο στο Διεθνές

Με μεγάλη συμμετοχή χωρών που καλύπτουν όλα τα πλάτη και τα μήκη της γης, 52 ταινίες θα διεκδικήσουν τα βραβεία του 22ου Διεθνούς Φεστιβάλ. Από φέτος, μάλιστα, θεσπίστηκε ένα νέο βραβείο. Πρόκειται για το βραβείο «Ανθρώπινες αξίες» που θα απονεμηθεί από τη Βουλή των Ελλήνων, ως αναγνώριση της προσφοράς του Φεστιβάλ της Δράμας στην ελληνική κοινωνία.
Ανάμεσα στις ταινίες του διεθνούς τμήματος διαγωνίζονται τρεις ελληνικές και μία κυπριακή ταινία. Πρόκειται για τις «Aenigma» («Μετείκασμα») των Αντώνη Ντούσια και Άρη Φατούρου, «Nemercka» του Αυρήλιου Καρακώστα, «Η Αλίκη στο καφέ» του Δημήτρη Νάκου και «Antidoton» του Μιχάλη Χαπέσιη.
Για δεύτερη χρονιά φέτος η Διεθνής Ομοσπονδία Κινηματογραφικού Τύπου (FIPRESCI), θα απονείμει το δικό της βραβείο στο διεθνές τμήμα.

Η οικονομική κρίση απασχολεί τους Έλληνες

Όπως λέει ο κ. Αντώνης Παπαδόπουλος, «για πρώτη φορά η κρίση εισέρχεται τόσο δυναμικά στη θεματολογία -κυρίως ως φόντο ανθρώπινων ιστοριών. Φαίνεται πως η κοινωνία της κρίσης κινητοποιεί συνειδήσεις και πυροδοτεί καλλιτεχνικές ανησυχίες».
Αυτό το συμπέρασμα βγαίνει από τις 64 ταινίες οι οποίες θα προβληθούν και θα διεκδικήσουν τα βραβεία στο 39ο Φεστιβάλ Ελληνικών Ταινιών Μικρού Μήκους. Η κοινωνική πραγματικότητα στα χρόνια της οικονομικής κρίσης την οποία βιώνουμε βρίσκεται στο επίκεντρο των ιστοριών που αφηγούνται οι περισσότεροι σκηνοθέτες στις ταινίες τους. Επιπλέον αρκετοί σκηνοθέτες καταπιάνονται με το προσφυγικό και τις καθημερινές ανθρώπινες τραγωδίες που κουβαλά. Δεν λείπουν τα καθημερινά δράματα που έχουν να κάνουν με αρρώστιες, γηρατειά, εξαρτήσεις κ.λπ., ενώ, όπως σημειώνεται στο δελτίο Τύπου του φεστιβάλ, «οι κωμωδίες κάνουν αισθητή την απουσία τους»! Ανάμεσα στις ταινίες αυτές περιλαμβάνονται 6 ντοκιμαντέρ και 3 κινουμένων σχεδίων.
Ένα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο, το οποίο αξίζει να αναφερθεί, είναι πως φέτος σημειώθηκε αριθμός ρεκόρ στις αιτήσεις συμμετοχής. Κατατέθηκαν συνολικά 209 αιτήσεις και από τον αριθμό αυτόν έγινε η τελική επιλογή των 64 ταινιών.
Το πρόγραμμα συμπληρώνουν μια σειρά από παράλληλες προβολές ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζει το Βαλκανικό Πανόραμα, το οποίο διεξάγεται για δεύτερη χρονιά. Όπως προκύπτει από τον τίτλο του, το πρόγραμμα αυτό περιλαμβάνει μια επιλογή από σημαντικές ταινίες πρόσφατης παραγωγής, οι οποίες διαγωνίστηκαν σε φεστιβάλ των γειτονικών μας βαλκανικών χωρών.
Με νεότερες πληροφορίες από το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας θα επανέλθουμε την ερχόμενη Κυριακή. Φυσικά η «Εποχή», όπως κάθε χρόνο, θα βρεθεί στη Δράμα και θα σας μεταφέρουμε το κλίμα και τον απολογισμό σε προσεχές σημείωμα.


strakersan@gmail.com
kersanidis.wordpress.com

 

«SULLY»
Τρόμος στον αέρα

 

Η ταινία αποτελεί το τέλειο παράδειγμα για τις περιπτώσεις που συζητάμε για το δημιουργό και το έργο του. Για το αν δηλαδή θα πρέπει να βλέπουμε το έργο ανεξάρτητα από το δημιουργό ή όχι. Ο λόγος για τον Κλιντ Ίστγουντ, ο οποίος όσο με εκνευρίζει με τις πολιτικές απόψεις του ως υποστηρικτής των Ρεπουμπλικάνων, τόσο με γοητεύει και με συγκινεί με τη βαθιά ουμανιστική ματιά του σκηνοθετικού του έργου. Έχει ταχθεί υπέρ της υποψηφιότητας του Ντόναλντ Τραμπ για την αμερικανική προεδρεία, αν και διατηρώντας κάποιες ενστάσεις για το πρόσωπο του υποψήφιου προέδρου. «Θα αναγκαστώ να ψηφίσω Τραμπ», έχει δηλώσει, περισσότερο επειδή είναι εναντίον της υποψηφιότητας της Χίλαρι Κλίντον, για την οποία υποστηρίζει πως «έχει κάνει πολλά λεφτά με το να είναι πολιτικός». Σε εντελώς αντίθετη πλευρά από τις συντηρητικές πολιτικές του απόψεις, όμως, κινούνται οι ταινίες του με τις οποίες κάνει αυστηρή κριτική στην υποκρισία και το συντηρητισμό της αμερικανικής κοινωνίας.
Νομίζω πως δεν υπάρχει λόγος να αναφερθούμε εκτενέστερα στις ταινίες του, αφού όλες μία προς μία αποτελούν πραγματικά καλλιτεχνικά διαμάντια. Θα σταθούμε όμως υποχρεωτικά στη νέα του ταινία, «Sully» (Σάλι), η οποία είναι βασισμένη σε αληθινή ιστορία. Πρόκειται για τη ζωή του πιλότου Τσέσλι «Σάλι» Σάλενμπεργκερ, ο οποίος στις 15 Ιανουαρίου 2009, έσωσε τη ζωή 155 επιβατών που επέβαιναν στο αεροσκάφος που κυβερνούσε. Την ημέρα εκείνη και λίγο μετά την απογείωση, οι τουρμπίνες του αεροσκάφους «ρούφηξαν» κάποια πουλιά με αποτέλεσμα να χαλάσουν οι κινητήρες του. Ο Σάλι ζήτησε από τον πύργο ελέγχου να επιστρέψει στο αεροδρόμιο αλλά το αεροσκάφος έχανε διαρκώς ύψος και έτσι αναγκάστηκε να το προσγειώσει στον ποταμό Χάντσον. Όλοι οι επιβάτες σώθηκαν, ο Σάλι έγινε ήρωας σε ολόκληρη τη χώρα αλλά μετά αναγκάστηκε να λογοδοτήσει για την απόφασή του και το ρίσκο που πήρε.
Για μια ακόμη φορά ο Ίστγουντ βάζει στο στόχαστρό του την πολιτική ορθότητα και την υποκρισία του κράτους και του παρασκηνίου. Εξαιρετικές σκηνές με κορυφαία εκείνη της προσγείωσης του αεροσκάφους στον ποταμό Χάντσον που είναι για πολύ γερά νεύρα. Θαυμάσιος ο Τομ Χανκς στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Το σενάριο είναι του Τοντ Κομαρνίκι και είναι βασισμένο στο βιβλίο «Το υψηλότερο καθήκον: Ψάχνοντας τί πραγματικά συνέβη», των Τσέσλι «Σάλι» Σάλενμπεργκερ και Τζέφρι Ζόσλοου.

Σ.Κ.

 

ΟΙ ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

«Μαζί ως την κορυφή» (Hands of stone) του Τζόναθαν Γιακούμποβιτς: Η ιστορία του παναμέζου πυγμάχου, Ρομπέρτο Ντουράν, ο οποίος στα πενήντα χρόνια που αγωνίστηκε κέρδισε 103 από τους 119 αγώνες που έδωσε. Ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο υποδύεται τον θρυλικό προπονητή του Ντουρά, Ρέι Αρσέλ.

«Μπεν Χουρ» (Ben Hur) του Τιμούρ Μπεκμαμπέντοφ: Ριμέικ της θρυλικής κλασικής ταινίας του Γουίλιαμ Γουάιλερ, η οποία κέρδισε 11 Όσκαρ το 1959. Είναι η ιστορία του Μπεν Χουρ, ο οποίος πέφτει θύμα προδοσίας από τον αδελφό του Μεσάλα, αξιωματικό του ρωμαϊκού στρατού και καταλήγει σκλάβος. Μετά από χρόνια κωπηλάτης σε γαλέρα δραπετεύει και επιστρέφει για να εκδικηθεί.

«Τα χρυσά μας χρόνια» (Trois souvenirs de ma jeunesse: nos arcadies), του Αρνό Ντεπλεσάν: Η ιστορία του Πολ ο οποίος ερωτεύτηκε την Εστέρ. Ένας νεανικός έρωτας που κράτησε μια ολόκληρη ζωή. Ο Πολ θυμάται την οικογένειά του, τους φίλους του, τις σπουδές του. Μια δυνατή δραματική ταινία.

«Όλα όσα μάθαμε μαζί» (Tudo que aprendemos juntos) του Σέρτζιο Μασάντο: Ο Λαέρτης, ταλαντούχος μουσικός αποτυγχάνει να γίνει δεκτός σε μια ορχήστρα. Έτσι ξεκινάει μαθήματα μουσικής σε μαθητές ενός δημόσιου σχολείου. Η δύναμη της μουσικής θα μεταμορφώσει τους μαθητές αλλά και το Λαέρτη και θα ανοίξει νέους δρόμους στις ζωές του. Δραματική ταινία από τη Βραζιλία.

«One more time with feeling» του Άντριου Ντομινίκ: Ντοκιμαντέρ που καταγράφει τη διαδικασία ηχογράφησης του νέου δίσκου του Νικ Κέιβ και των The Bad Seeds.

«Η πλημμύρα» (Potop) του Γιέρζι Χοφμαν: Ο οξύθυμος Αντζέι Κμίτιτς σχεδιάζει να παντρευτεί την Ολένκα, εγγονή του μέντορά του. Τυχαία θα μπλεχτεί στον πόλεμο της Πολωνίας εναντίον του βασιλιά της Σουηδίας Κάρολου Γουσταύου. Πολωνική ταινία του 1974.

«Ο κλέψας του κλέψαντος» (I soliti ignoti) του Μάριο Μονιτσέλι: Μια συμμορία μικροαπατεώνων σχεδιάζει τη ληστεία ενός ενεχυροδανειστηρίου. Εντελώς ατάλαντοι και γκαφατζήδες θα καταφέρουν τελικά να κλέψουν μόνο μια κατσαρόλα με μακαρόνια! Αριστουργηματική κωμωδία του 1958.

 Σινεφίλ
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet