Η γερμανίδα καγκελάριος μοιάζει με σάκο του μποξ για τις ακραίες δυνάμεις της Δεξιάς, αλλά προς το παρόν κανείς δεν μοιάζει ικανός να την αντικαταστήσει

smyrnaios

Του Δημήτρη Σμυρναίου

Αυτή τη φορά η γερμανίδα καγκελάριος δεν χρησιμοποίησε την περίφημη φράση «Θα τα καταφέρουμε». Μπορεί η ομιλία της την περασμένη Τετάρτη στο Μπούντεσταγκ να είχε μια επίφαση μαχητικότητας, αλλά πίσω από την πρόταση «η Γερμανία θα παραμείνει Γερμανία» κρυβόταν στην ουσία ένας τόνος μάλλον απολογητικός. Ηταν μάλλον αναμενόμενο μετά τα ομαδικά πυρά, που δέχτηκε για μια ακόμα φορά η πολιτική της για το μεταναστευτικό μετά το τραγικό για τους Χριστιανοδημοκράτες αποτέλεσμα των εκλογών για το κοινοβούλιο του κρατιδίου του Μεκλεμβούργου-Πομερανίας. «Μικρό κρατίδιο, αλλά μεγάλοι μπελάδες» είπαν κάποιοι έμπειροι δημοσιογράφοι στο Βερολίνο, αφού η Χριστιανοδημοκρατική Ενωση γλίστρησε στην τρίτη θέση πίσω από την ξενοφοβική Εναλλακτική για τη Γερμανία, η οποία ολοένα και περισσότερο καυχιέται ότι αυτή καθορίζει την πολιτική ατζέντα στη χώρα.

Εύκολος στόχος

Ο πιο εύκολος στόχος είναι λοιπόν η γερμανίδα καγκελάριος και οι ακραίοι ξεσπάθωσαν εναντίον της και μαζί τους και οι «αδελφοί» Χριστιανοκοινωνιστές από τη Βαυαρία. Η ίδια η Ανγκέλα Μέρκελ κράτησε πάντως την ψυχραιμία της, αν και για πρώτη φορά αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την αρχή της να μην μιλάει για θέματα εσωτερικής πολιτικής, όταν βρίσκεται στο εξωτερικό. Αλλά τα μαντάτα την πέτυχαν στην Κίνα, όπου βρισκόταν για τη σύνοδο του G20 και σε καμιά περίπτωση δε μπορούσε να κάνει ότι σφυρίζει αδιάφορα.
Αυτό που πρέπει πάντως να αναγνωρίσει κανείς στην καγκελάριο είναι ότι για μια ακόμα φορά υπεραμύνθηκε της πολιτικής της, αν και παραδέχτηκε ότι σε αυτή πρέπει να αναζητηθούν και κάποια μερίδια ευθύνης για το κακό εκλογικό αποτέλεσμα.
Μπορεί οι δημοσκοπήσεις να την δείχνουν σε μόνιμη πτωτική πορεία και οι αντίπαλοί της να έχουν ξεθαρρέψει, αλλά μάλλον θα ήταν παρακινδυνευμένο να την ξεγράψει κανείς από τώρα. Κανείς δεν έχει τολμήσει να προτείνει κάποιον πιθανό διάδοχό της και κανένας δε μπορεί να φανταστεί ποιός πραγματικά θα μπορούσε να είναι αυτός. Αυτοί που αμφισβητούν την πολιτική της, δεν έχουν ακόμα τολμήσει να αμφισβητήσουν ανοιχτά και την ίδια.

Δραματικές αλλαγές

Αυτό δεν αποκλείεται βεβαίως να συμβεί κάποια στιγμή, καθώς μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2017 και τις επόμενες εθνικές εκλογές, θα προηγηθούν μια σειρά αναμετρήσεις σε ομόσπονδα κρατίδια. Πρώτη δοκιμασία την ερχόμενη Κυριακή στο Βερολίνο, όπου σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις τα δύο κόμματα του μεγάλου συνασπισμού, που τυχαίνει να συγκυβερνούν και εδώ αναμένεται να έχουν σημαντικές απώλειες και η Εναλλακτική για τη Γερμανία να ξεπεράσει άνετα το ψυχολογικά σημαντικό φράγμα του 10%. Για το άλλοτε «κόκκινο Βερολίνο» αυτή θα είναι μια δραματική αλλαγή, ακόμα και αν τελικά «η Αριστερά» (die Linke) κατορθώσει να κρατήσει ή και να βελτιώσει λίγο τις δυνάμεις της. Η ακροδεξιά ρητορική φαίνεται να έχει ριζώσει για τα καλά, ειδικά στην πρώην Ανατολική Γερμανία και να αποδίδει πικρούς καρπούς. Και η Χριστιανοδημοκρατία μοιάζει έτοιμη να υιοθετήσει αρκετά από τα συνθήματά της, προκειμένου να αποφύγει και άλλες εκλογικές συντριβές. Αυτό σίγουρα δεν είναι επιλογή της Ανγκέλα Μέρκελ, αλλά αρκετοί πολιτικοί σε τοπικό επίπεδο το κάνουν πλέον συστηματικά με πρώτους και καλύτερους τους βαυαρούς χριστιανοκοινωνιστές.
Κάτι που δείχνει να προβληματίζει ακόμα και τους μετριοπαθείς συντηρητικούς αναλυτές. Χαρακτηριστική η γελοιογραφία της εφημερίδας «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» την περασμένη Τρίτη. Ενας κλασσικός Γερμανός μικροαστός τυλιγμένος με μπουρνούζι που φέρει κάτι σαν εθνόσημο στο πέτο ποτίζει τις γλάστρες με κάκτους στο περβάζι του παραθύρου του και ταυτόχρονα τις βρίζει: «Αλλοδαπά σκουπίδια που έρχεστε από την έρημο και μας παίρνετε το νερό μας και δεν χορταίνετε...»

Παγιώνεται ως πολιτική δύναμη

Αλλά βεβαίως τα πράγματα δεν είναι καθόλου αστεία. Η Εναλλακτική για τη Γερμανία παρά τις εσωτερικές της έριδες, που φάνηκε να την απειλούν κάποια στιγμή με διάλυση, φαίνεται να παγιώνεται πια ως μια πολιτική δύναμη σε ολόκληρη τη Γερμανία και κανείς δεν θεωρεί ότι η δυναμική της θα έχει ξεθωριάσει μέχρι τις επόμενες εκλογές. Η «αντιμετώπισή» της πιθανόν να αρχίσει να απασχολεί τόσο πολύ τους Χριστιανοδημοκράτες, που θα τους κάνει να μοιάζουν μερικές φορές με ένα κακέκτυπό της. «Αυτά που λέτε εσείς τα λένε πιο πειστικά οι ακροδεξιοί» σχολίασε μια δημοσιογράφος στο πρώτο κανάλι της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης την «ιδέα» των Βαυαρών χριστιανοκοινωνιστών να γίνονται δεκτοί στη χώρα μόνο μετανάστες με χριστιανικό υπόβαθρο.
Αυτό που φαίνεται να βολεύει ορισμένους να περνά απαρατήρητο είναι το γεγονός ότι η οργή με τα παραδοσιακά κόμματα δεν οφείλεται μόνο στο προσφυγικό, αλλά και σε σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα. Οι καθηλωμένοι μισθοί, οι κακοπληρωμένες «φτηνές» δουλειές, τα διαρκώς αυξανόμενα ενοίκια, ιδιαίτερα στο Βερολίνο είναι προβλήματα στα οποία αναφέρεται η Αριστερά, αλλά προτιμούν να μην συζητούν τα μεγάλα κόμματα επικεντρώνοντας την ρητορεία τους αποκλειστικά στα ζητήματα της μετανάστευσης.
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2021 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet