synodos
Με σύνθημα «Ανάπτυξη αντί Λιτότητα», συναντήθηκαν οι ευρωπαίοι ηγέτες του Νότου, την Παρασκευή στο Ζάππειο, κατόπιν πρωτοβουλίας του έλληνα πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα.
Ο πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης, ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, ο ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι, ο πρωθυπουργός της Μάλτας, Τζόζεφ Μουσκάτ, ο πορτογάλος πρωθυπουργός Αντόνιο Κόστα και ο αναπληρωτής υπουργός Ευρωπαϊκής Ένωσης της Ισπανίας, Φερνάντο Εγκιδάθου (καθώς ο Μαριάνο Ραχόι είναι υπηρεσιακός πρωθυπουργός), μαζί με τον έλληνα πρωθυπουργό συζήτησαν για μεταρρυθμιστικές τομές στην ευρωπαϊκή οικονομία, το μεταναστευτικό και την ασφάλεια.
Στόχος της ελληνικής πλευράς φαίνεται να είναι όλα αυτά τα ζητήματα να μην μείνουν σε ένα επίπεδο εξαγγελιών, αλλά να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαραίτητος συσχετισμός δυνάμεων για μια αλλαγή πορείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μη βρίσκοντας τελικά τους ιδεολογικά συγγενείς συμμάχους, όπως ευελπιστούσε μετά από διάφορες εκλογικές αναμετρήσεις σε ευρωπαϊκές χώρες, εστιάζει σε μια γεωπολιτική συμμαχία με κράτη που βρίσκονται αντιμέτωπα με παρόμοια προβλήματα, όπως του ευρωπαϊκού Νότου. Ενδιαφέρον, βέβαια, παρουσιάζει ποια στάση θα κρατήσουν τελικά στην πορεία χώρες που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο και στους δύο πόλους, Βορρά-Νότου, όπως η Γαλλία, που μέχρι τώρα υπήρξε ισχυρή σύμμαχος της γερμανικής γραμμής για λιτότητα, και αν τελικά η συμμετοχή της στη Σύνοδο σημαίνει και μια αλλαγή στην πολιτική της κατεύθυνση ή απλά μια απαραίτητη επικοινωνιακή κίνηση ενόψει των προεδρικών εκλογών της Γαλλίας, καθώς η δημοτικότητά του Φρ. Ολάντ βαίνει συνεχώς καθοδικά.

Αμήχανος ο ευρωπαϊκός Βορράς

Η σύγκληση, πάντως, της Συνόδου του ευρωπαϊκού Νότου δεν αποτιμάται απλά σαν επικοινωνιακή φιέστα από το γερμανικό Τύπο. Η εφημερίδα Die Welt μιλά για πιθανό ρήγμα στο γαλλο-γερμανικό άξονα, σημειώνοντας ο αρθρογράφος πως: «Η μίνι συνάντηση κορυφής δεν είναι ένας γύρος πολυλογάδων, αλλά μια συνάντηση που θα πρέπει να κάνει την καγκελάριο Μέρκελ να τρέμει». Ο Euobserver, βελγικός τύπος που εξειδικεύεται στα ευρωπαϊκά θέματα, αναφέρει την προσπάθεια δημιουργίας ενός αντίβαρου στην πολιτική των χωρών του Βίζεγκραντ, ενώ φιλοξενεί δηλώσεις γερμανών αξιωματούχων που φαίνονται ανήσυχοι μπροστά στο ενδεχόμενο συμμαχίας του ευρωπαϊκού Νότου. Πιο χαρακτηριστική δήλωση που έγινε σχετικά από γερμανό αξιωματούχο, ήταν αυτή του υπ. Οικονομικών Β. Σόιμπλε κατά την είσοδο του στο Eurogroup την ίδια μέρα, που είπε απαντώντας σε δημοσιογράφο: «Όταν οι σοσιαλιστές ηγέτες συναντιούνται, συνήθως, δεν προκύπτει κάτι έξυπνο», μη μπορώντας να κρύψει τη δυσφορία του μέσα στον ειρωνικό του τόνου.

Μόνιμο φόρουμ διαλόγου;

Όσα προέκυψαν, βέβαια, απέχουν από τη σοσιαλιστική θεωρία, αλλά αποτελούν ένα πρώτο βήμα σύγκλισης των μεσογειακών δυνάμεων. Κατά τις κοινές δηλώσεις τους, όλοι οι ηγέτες του ευρωπαϊκού Νότου τόνισαν την πρόθεσή τους να θέσουν μια νέα ατζέντα με προτάσεις για το μέλλον της Ευρώπης μετά και το Brexit, κατά την άτυπη Σύνοδο Κορυφής στην Μπρατισλάβα, στις 16 του μηνός. Αφού διευκρίνισαν ότι η σύνοδος των μεσογειακών χωρών δεν αποτελεί μια νέα ομαδοποίηση εντός της ΕΕ με σκοπό να διχάσει, άφησαν να εννοηθεί πως θα αποτελέσει, όμως, ένα πιο μόνιμο φόρουμ διαλόγου, έχοντας κανονίσει μάλιστα και την επόμενη συνάντησή τους στη Λισσαβώνα.
Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε λόγο για ανάγκη λήψης μέτρων για ώθηση της ανάπτυξης, της απασχόλησης και της ασφάλειας των πολιτών, όπως και για την αποτελεσματικότερη και πιο ανθρωπιστική διαχείριση των μεταναστευτικών ροών, δίνοντας έμφαση στην αλληλεγγύη που θα πρέπει να δείξουν οι ευρωπαϊκές χώρες μεταξύ τους, με κατανομή των βαρών (βλ. μετεγκατάσταση). Για ένα νέο προσανατολισμό της Ευρώπης μίλησε και ο Νίκος Αναστασιάδης, εμφανιζόμενος αρκετά αισιόδοξος ως προς την επίτευξη αυτού. Αντίστοιχα, και ο Αντόνιο Κόστα τόνισε από την πλευρά του την ανάγκη κοινής πολιτικής για την εξωτερική ασφάλεια, την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, για την προώθηση της ανάπτυξης και της απασχόλησης, τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αφρική.
Ο Ματέο Ρέντσι, πέραν αυτών των ζητημάτων, εστίασε στην κριτική της ευρωπαϊκής εμμονής με τη γραφειοκρατία και τους δημοσιονομικούς τεχνικισμούς και κάλεσε να ξαναμιλήσουμε για την ηθική και της αξίες της. Την κοινωνική Ευρώπη, υπενθύμισε κατά την ομιλία του και ο Τζόζεφ Μουσκάτ. Ενώ σημείωσε πως οι ηγέτες που συναντήθηκαν προέρχονται από διαφορετικές πολιτικές προοπτικές, διαπίστωσε πως η διάσκεψη κατάφερε να καταλήξει σε λύσεις.
Πιο συγκρατημένος στο λόγο του περί ανάπτυξης και κριτικής στη λιτότητα, ο Φρανσουά Ολάντ τόνισε περισσότερο το ζήτημα της ευρωπαϊκής άμυνας, αν και έκανε λόγο για την ανάγκη υιοθέτησης ενός αναπτυξιακού προγράμματος. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο εκπρόσωπος της Ισπανίας, Φερνάντο Εγκιδάθου, ξεκίνησε με το ζήτημα ασφάλειας και τρομοκρατίας, την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού (μια πιο σκληρή πολιτική έκφραση, αντί της διαχείρισης που δήλωσαν οι υπόλοιποι) και προς το τέλος ανέφερε τη χαμηλή απασχόληση και ανάπτυξη που επικρατεί στην Ευρώπη.

Διακήρυξη των Αθηνών

Οι πρόεδροι και πρωθυπουργοί των μεσογειακών χωρών της ΕΕ κατέληξαν στη Διακήρυξη των Αθηνών, που παρά τον τίτλο της συνάντησης, δεν εμπεριέχει ευθεία κριτική της λιτότητας.
Στο κείμενο προτείνεται:
1) Εξασφάλιση της εσωτερικής και εξωτερικής ασφάλειας της Ευρώπης, με συστηματικότερη και αποτελεσματικότερη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων και τοποθέτηση της Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής μέχρι το τέλος του χρόνου. Ενδυνάμωση της συνεργασίας των κρατών για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, τόσο στο επίπεδο της αστυνόμευσης όσο και της δικαιοσύνης, όπως και των διπλωματικών πρωτοβουλιών για την επίλυση των πολεμικών συγκρούσεων και ανάπτυξη ευρωπαϊκής στρατιωτικής ικανότητας και βιομηχανίας άμυνας.
2) Συνεργασία με τις αφρικανικές χώρες, ώστε μέσω ευρωπαϊκών επενδύσεων να εξασφαλίσουν την ασφάλειά τους, να καταπολεμηθεί η παράτυπη μετανάστευση και να έχουν οικονομική ανάπτυξη.
3) Ενίσχυση της ανάπτυξης και των επενδύσεων στην Ευρώπη, μέσω του διπλασιασμού του πακέτου Γιούνκερ για στρατηγικές επενδύσεις, πάταξη της φοροδιαφυγής κ.α. Ακόμα, η ΕΕ καλείται να προάγει την απασχόληση και την καλυτέρευση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας, εστιάζοντας μάλιστα με επενδύσεις στις χώρες με την υψηλότερη ανεργία, προστατεύοντας το κοινωνικό της μοντέλο, μιλώντας, όμως, παράλληλα και για τόνωση του ανταγωνισμού.
4) Ενδυνάμωση των προγραμμάτων για τους νέους για πρακτική άσκηση και απασχόληση και διευκόλυνση της κινητικότητάς τους.
5) Απαντώντας στην πρόκληση της μετανάστευσης, προτείνεται η αναθεώρηση του Δουβλίνου βάσει των αρχών της υπευθυνότητας και της αλληλεγγύης, στήριξη των διαδικασίες ασύλου, ιδίως στις χώρες πρώτης υποδοχής μέσωτης Frontex και της EASO, επίσπευση του προγράμματος των μετεγκαταστάσεων και διατήρηση της ευρωτουρκικής συμφωνίας, καταλήγοντας ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να ανεχθεί την ξενοφοβία και το ρατσισμό.
Για το τι μέλλει γενέσθαι και αν τελικά η σύνοδος των μεσογειακών χωρών της ΕΕ θα έχει και κάποιο πρακτικό αντίκτυπο στην πορεία της Ένωσης, θα διαπιστωθεί σε ένα πρώτο βαθμό στην επικείμενο Σύνοδο Κορυφής στην Μπρατισλάβα.

Τζέλα Αλιπράντη
Πρόσφατα άρθρα ( Πολιτική )
ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ, 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ
ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ

Copyright © 2022 - All rights reserved

 | 

Developed by © Jetnet